Eergisteren zijn Jolien en Jasper, samen met moeke en moemoe een dagje naar de zoo getrokken. Spannend (ook voor onze oudjes), want ze gingen met de trein. Van het slechte weer hebben ze zich niets aangetrokken, alleen jammer dat veel diertjes noodgedwongen binnen in de stal moesten staan en niet buiten mochten ravotten.
Veel meer zal ik er hier niet over schrijven. Ik zal hen zelf maar laten uitleggen wat ze allemaal gezien en gedaan hebben…
Ok, een beetje later dan verwacht, maar hier is dan eindelijk het verslag van de voorbije feestweek. Drie dagen van pakjes openmaken, plezier maken en (veel) eten en (soms een beetje veel) drinken. Onze zwijntjes zijn zoals gewoonlijk weer overladen met cadeautjes, maar in tegenstelling tot vorig jaar waren er nu verhoudingsgewijs toch meer kleertjes bij hetgeen enkel maar als een positieve evolutie beschouwd kan worden. De logistieke problemen om al dat speelgoed efficiënt op te bergen begonnen immers een lichtelijk onoverzienbare vorm aan te nemen. In hun kleerkasten is gelukkig wel nog plaats.
Deze avond wordt het jaar op gepaste wijze afgesloten door de laatste pakjes die nog onder de kerstboom liggen open te doen. Maar enkel wanneer ze hun nieuwjaarsbrief zonder fout opzeggen. Hopelijk zal het op een minder verlegen manier gebeuren dan vorige week. De mexicaanse griep mag dan op zijn laatste benen lopen, de plankenkoorts daarentegen hield onze twee oudste stevig in zijn greep.
Het zal u vermoedelijk niet ontgaan zijn, maar sinds een paar dagen mogen we genieten van een fijn sneeuwtapijtje. Met een beetje geluk blijft het nog liggen tot vrijdag, al zal het tegen dan toch een verdacht hoog mish mash gehalte hebben.
Zaterdag is moeke de slee komen brengen en Jolien en Jasper vonden het heel leuk om daarop voortgetrokken te worden. Tuur vond de sneeuw wat minder leuk wegens te diep en verkoos lekker warm binnen te blijven. De twee oudste hebben met mama dan maar een mooie sneeuwman gemaakt.
Zondag dan zijn Jolien en Jasper met de slee de kerstkaartjes gaan posten. Papa was van corvee en mocht de slee de hele weg trekken. En die twee maar roepen: “Sneller papa, sneller!”.
Vorige zondag zijn we nog eens bij nonkel Koen en tante Kristien langs geweest want blijkbaar is de sint ook bij hen gepasseerd. Gelukkig niet voor henzelf, maar voor onze zwijntjes!
Blijkbaar had hij er ook nog al zijn overtollig snoepgoed afgeleverd voor hij met de stoomboot terug naar Spanje vertrok, want de living lag er werkelijk vól mee. Toen Tuur nog maar goed en wel binnen was, stond hij zich al te goed te doen aan de spekjes en nic-nacjes en had hij totaal geen oog voor het speelgoed dat er stond.
Nonkel Koen had wat moeite om het treincircuit in elkaar te zetten (tiens, met dat bed had hij dat ook al…), maar met een beetje hulp van mama is hij er uiteindelijk toch nog in geslaagd. Jasper en Tuur hebben er al heel wat plezier aan gehad.
Daarna was het tijd om aan de wafelenbak te beginnen. Tante Kristien had echt haar best gedaan en had wel honderd wafels gebakken. Onze zwijntjes hebben echt alles gegeven, maar er waren er toch nog wat over op het einde. Dat komt er van hé, zo snoepen voor je aan tafel gaat!
Ook dit jaar is de goede man zo lief geweest om onze kindjes van vers snoep- en speelgoed te voorzien. ‘t Is toch ne sloeber he, die sinterklaas?
Nadat hij een paar weekjes geleden reeds bij moeke en vake is langs geweest, is hij vorige zaterdag bij moemoe en vava gepasseerd en zondag bij ons thuis! De zwijntjes hebben het dus heel druk gehad met het ontdekken van al dat nieuwe speelgoed.
Als klap op de vuurpijl zijn we zondagnamiddag nog naar Groot-Bijgaarden getrokken om naar de sint zelf te gaan kijken. En daar hebben ze elk nóg een cadeautje gekregen! Tuur heeft zelfs héél flink op de schoot van de sint gezeten en hem braaf een handje gegeven. Jammer genoeg zijn we daar snel moeten vertrekken aangezien Jasper terug ziek aan het worden was, maar ze hebben er toch nog flink kunnen spelen!
Recente reacties