Gekortwiekt

We stonden al een tijdje voor een groot trilemma: laten we de jongens hun haar nog wat groeien, doen we het zelf af of gaan we er mee naar de kapper? Tot mama er genoeg van had, Tuur in de stoel zette en gezwind de tondeuse bovenhaalde.

In het begin vond hij het nog grappig, dat gekke lawaai. Tot er meer en meer haartjes in zijn nek neerdwarrelden en die verdomd stevig begonnen te jeuken (mental note: volgende keer handdoek om de schouders!). Gevolg: hysterisch gebrul en gekrijs. Toen mama daarna nog per ongeluk een (heel klein) beetje in zijn oortje knipte, was de maat helemààl vol…

Jasper had het allemaal al zien gebeuren, dus die begon al redelijk ‘opgefokt’ aan zijn scheerbeurt. Maar wat lichte dwang en sterke vaderhanden zorgden uiteindelijk ook bij hem voor een fris kopje. En toegegeven, het ziet er beter uit dan voordien…