Naar de kermis

Het begint stilaan een traditie te worden. Al voor het derde jaar op rij zijn we tijdens de jaarmarkt van Liedekerke op de afspraak om aan hetzelfde molentje te zien hoe leuk de zwijntjes het vinden om in een brandweerwagen (of op een brommer) toertjes te maken tegen (voor hen althans) duizelingwekkende snelheden.

Of we überhaupt naar de kermis zouden geweest zijn, heeft lange tijd echter aan een zijden draadje gehangen. Onze zwijntjes waren immers al de hele dag heel lastig geweest. Moe, ruzie maken, wenen, ruzie maken, niet willen uitrusten, ruzie maken. Gewoon, alledaagse gezelligheid, ge kent dat wel he? Gelukkig waren ze in de loop van de namiddag al heel wat rustiger geworden en zijn we uiteindelijk dan toch vertrokken.

Na het molentje mocht ze dan ook nog eens eendjes vissen. Jolien was de grote kampioen, maar ook Jasper deed niet onder. Achteraf mochten ze dan elk een cadeautje kiezen. Spijtig genoeg waren we vergeten dat het speelgoed op kermiskramen niet echt voldoet aan hoge kwaliteitseisen. Zo kwam het dat de wielen van Jasper en Tuur hun autootjes al gauw eraf vielen en dat de toverstaf en kroon van Jolien al snel hun diamantjes verloren. Maar goed, ze hebben zich geamuseerd, dus ‘money well spent’.

Op de kermis riepen ook rare verklede meneren rond. Een beetje gek, want het is nog belange geen carnaval. En wat nog gekker was, ze bleken allemaal Gilles te heten. Na wat opzoekwerk bleken ze niet van Binche te komen, maar van waar blijft nu nog steeds een raadsel…