Hoor wie klopt daar?

De goede man zal ondertussen al wel van zijn welverdiende rust aan het genieten zijn. Hopelijk heeft al dat gesleur met cadeautjes hem geen hernia bezorgd, want onze kindjes waren ook dit jaar weer heel flink geweest en dat moest zich dan ook vertalen in een overvloed aan cadeautjes.

In een tijdspanne van om en bij de 36 uur is hij er in geslaagd om maar liefst op 4 verschillende plaatsen cadeautjes af te leveren. En dan moest hij nog bij alle andere kinderen ook nog langsgaan! Toch een krasse knar, die Sinterklaas.

Zaterdagochtend kregen we telefoon van Moeke. Ze had ‘s nachts gestommel gehoord, maar was niet durven opstaan. Toen ze ‘s morgens beneden kwam, stond er plots een hele hoop snoep en speelgoed in de living. Roefel, iedereen de wagen in en wij scheurenderwijs richting Lennik.

‘s Avonds hebben we dan zelf ons schoentje gezet en liedjes gezongen voor de Sint en blijkbaar heeft het effect gehad want ook bij ons is hij met zijn handlangers langsgeweest. Er lag zelfs een spoor van koekjes en chocolade muntjes tot in hun kamer! En als klap op de vuurpijl kregen we ‘s morgens dan ook nog eens telefoon van Moemoe om te zeggen dat de Sint blijkbaar – in één moeite door – ook bij hen was langsgeweest. Moesten al die 50-plussers de dag van vandaag even hard werken als de Sint, in plaats van op brugpensioen thuis te zitten,  we zouden van de slag de helft minder belastingen moeten betalen.

Om de dag in schoonheid af te sluiten, mochten we dan op zondagnamiddag op audiëntie bij zijne heiligheid zelve. Tuur had een beetje schrik om samen met de Sint op de foto te gaan, maar het vooruitzicht op nog maar eens een cadeautje deed zijn angst als sneeuw voor de zon verdwijnen. Een beetje dan toch.

naar de foto’s…