Jasper met de fiets naar school

Vandaag is Jasper voor de allereerste keer zelf met de fiets naar school gereden. Ik was al bijna vergeten hoe traag dat de eerste dagen/weken ging bij Jolien, maar gelukkig waren we een beetje vroeger dan normaal vertrokken. Jolien moest zich zelf ook regelmatig eens inhouden en wachten tot Jasper terug kwam aansluiten.

Hij is alleszins vol goede moed vertrokken en toen hij de eerste verlichtingspaal was gepasseerd wist hij me vol trots te vertellen dat hij “goed geremd had om er langs te kunnen rijden”. Remmen is immers nog niet zijn sterkste punt aangezien hij eerder de reflex heeft om zijn voeten aan de grond te zetten in plaats van aan de rem te trekken. Maar, zoals men wel eens durft te zeggen, oefening baart kunst en de kleuter die fietste verder…

Halverwege begon hij het dan toch wat lastig te krijgen en dwaalden zijn gedachten af naar wat er zich rondom hem allemaal afspeelde. Waarschijnlijk kwam het door het andere gezichtspunt (het stoeltje achterop zit nu eenmaal hoger), maar plots zag hij blijkbaar dingen die hij anders nooit had gezien. “Eikes, modder!” (naast het fietspad) “Kijk, takken!” (wijzend naar een nog kale struik) “Wow, een traktor!” (die daar wel al een paar weken staat, maar kom).

Al bij al zijn we zonder brokken op school aangekomen. Benieuwd of hij morgen met evenveel zin zal vertrekken.