Vakantie in Schonach

We zijn dan wel al sinds zondag terug, maar ik heb vandaag pas de tijd gevonden om een verslagje, samen met een aantal fotootjes, online te zwieren.

Na twee jaar geleden centraal Duitsland en vorig jaar Noord-Duitsland te hebben bezocht, leek het ons de logica zelve om dit jaar eens Zuid-Duitsland aan te doen. En wie Zuid-Duitsland zegt, die denkt natuurlijk aan de Bodensee, Garmisch-Partenkirchen, Berchtesgaden, maar ook – en vooral – aan het Zwarte Woud. En wil het nu potverdekke toch ne keer lukken dat wij nu net dààr naartoe zijn getrokken?

Na een reis van ongeveer zeven uur (op het einde waren we immers een beetje verloren gereden) kwamen we aan op ons vakantieverblijf: een boerderij (quasi) bovenop een berg. Rondom ons niets anders te zien dan velden, bossen en koeien. Ons appartement was ruim, gezellig en gerieflijk en voor de zwijntjes was er buiten zelfs een heuse speeltuin, mét reuze trampoline en zwembad. Gesprongen dat ze hebben!

De boerderij-activiteiten waren al een paar maanden geleden teruggeschroefd, maar er liepen toch nog een paar koeien rond. Gelukkig waren er ook nog diertjes op maat van de zwijntjes. Ze hebben heel de vakantie kunnen spelen met de geitjes, konijntjes, poezen en Lily de hond. Jasper ging in het begin volledig op in zijn rol van geitenfluisteraar. Naar het eind van de vakantie werd dat meer de konijnenfolteraar, maar daar zullen we het wel een andere keer over hebben.

Er waren ook heel wat mooie dingen te zien. De hoogste waterval van Duitsland in Triberg, de hoogste berg van het Zwarte Woud -de Feldberg – van waarop je (bij extreem goed weer) zelfs de Mont Blanc kan zien, de grootste koekoeksklok van de wereld (zeker drie stuks!), de Titisee,… Ook leuk is dat je op weg naar al deze dingen vaak ook heel wat knappe vergezichten tegenkomt. We konden wel verstaan waarom we hier véél meer niet-Duitse nummerplaten tegenkwamen dan de vorige jaren.

De fotootjes hieronder geven natuurlijk maar een beperkt beeld van wat we allemaal gezien hebben. Maar wanneer de fotoboek klaar is, moet je maar eens komen kijken. ‘t Is de moeite geweest.