Om de vakantie in stijl af te sluiten zijn de zwijntjes zondag nog eens naar de binnenspeeltuin geweest. Ze hebben er zich, zoals gewoonlijk, rot geamuseerd. Dat er toevallig ook een paar klasgenootjes waren zal daar wel niet vreemd aan geweest zijn.
Gelukkig waren ze ‘s avonds op tijd terug thuis om op tijd in hun bed te kruipen…
Een paar weken geleden hadden de twee oma’s onder elkaar afgesproken dat ze de zwijntjes nog eens een dagje op sleeptouw gingen nemen. De koude-tenen-ervaring van vorig jaar indachtig, werd er deze keer wijselijk besloten om – indien mogelijk – de buitenlucht niet op te zoeken en voor het warmere binnenspektakel van Plopsa Indoor in Hasselt te opteren.
Aangezien vava de auto die dag nodig had en er bij moeke geen drie stoeltjes naast elkaar op de achterbank konden, mocht mama voor chauffeur spelen en iedereen naar Hasselt brengen. Gelukkig mocht ze dan zelf ook mee binnen. 
Onze zwijntjes hebben er de hele dag hun hartje kunnen ophalen. Gezien het park (voor zover je het een park kan noemen) heel compact is opgesteld moesten er geen kilometers afgelegd te worden tussen twee attracties door. Zo konden ze al hun energie kwijt in de attracties zelf. En er was heel wat te beleven: botsauto’s (waar Tuur zijn gevoel voor richting wat kwijt was), een piratenboot, eendjes om in rond te varen, een vuurtoren (waar Jolien de hele zaal bijeen gegibberd heeft – en moeke héél bang was), vliegende fietsen, een grote speelboom,… ‘t Was kortom serieus de moeite!
Aan het eind van de dag stond dan ook nog Piet Piraat hemzelve de kindjes uit te wuiven. Jasper en Jolien hebben hem vrolijk de hand geschud, maar Tuur wist niet onder welke tegel eerst kruipen toen hij de piraat op zich af zag komen.
Dit weekend was het weer feest in Liedekerke. Zaterdag was het jaarmarkt, maar die ging nogal gebukt onder druilerig weer. ‘s Morgens ging het nog enigszins en daar hebben we snel van geprofiteerd om eens naar de vele diertje te gaan kijken die er stonden. Jasper kon zijn pret niet op toen hij zag dat er ook kleine geitjes stonden. Het waren jammer genoeg niet die van op vakantie, maar ze waren minstens even braaf.
Zondag was het veel mooier weer en zijn we dus even afgezakt naar de kermis. Naast het traditionele molentje (Jasper heeft dit jaar de flosh kunnen pakken!) en het eendjesvissen, hebben onze zwijntjes ook hun luchtdoop gekregen op het ‘vliegtuigmolentje’. Tuur vond het geweldig om zo hoog door de lucht klieven met zijn supersonisch vliegmachien!
En alsof dat nog niet genoeg was, hadden ze vandaag op de koop toe nog een dagje verlof. Pedagogische studiedag zoals dat heet. Daar heeft moeke van geprofiteerd om met onze zwijntjes de jaarmarkt van Dilbeek te bezoeken. En natuurlijk kon een bezoekje aan de plaatselijke kermis ook niet ontbreken op het menu.
Nu goed, eigenlijk is hij twee weken geleden al vier geworden, maar ik heb pas nu de tijd gehad om er iets van op het net te zwieren. De laatste weken is het immers verschrikkelijk druk geweest.
Vorige week zaterdag was er eerst het feestje voor de oma’s, opa’s en alle tantes en nonkels. Eerst werden de beentjes onder tafel geschoven voor ovenverse taart – van de bakker deze keer. Onze jarige piraat vond het maar wat leuk dat de beeltenis van zijn grote held op een van de taarten stond. Nadien volgde dan het klassieke etentje voor de grote mensen, maar niet nadat de zwijntjes naar dromenland waren vertrokken.
Eergisteren was het dan de beurt aan de klasgenootjes van Jasper. Hij had iedereen uitgenodigd, maar gelukkig hadden er toch een aantal afgezegd. Met elf pagadders was het alleszins druk genoeg, een drie uur durende rollercoaster! Jasper vond het geweldig, maar was wel danig onder de indruk van de stapel cadeau’s die hij gekregen had (en wij nog meer).
Vorige week is de grote Moemoe 90 jaar geworden. Dat moest uiteraard met de nodige luister gevierd worden en dus werd de hele familie en uitgebreide vrienden- en kennissenkring uitgenodigd voor een groot feest.
We waren, samen met vele duizenden Gordelaars, maar wat blij dat ook de zon op de de afspraak was zodat we gezellig buiten konden genieten van de hapjes en drankjes bij de receptie. Voor de vele achterkleinkinderen was er opvang voorzien zodat de ouders ook konden tot rust komen (eventjes dan toch).
Na de receptie was het dan tijd om de benen onder tafel te schuiven. En eigenlijk zijn ze er voor de rest van de namiddag niet onderuit geweest. Dit moet veruit een van de langste diners zijn die ik meegemaakt heb! Maar goed, het was heel gezellig en ik ben zeker dat het feestvarken er heel veel van genoten heeft!
Recente reacties