Vorige week had papa een dagje verlof genomen en daarvan hebben we geprofiteerd om nog eens een bezoekje brengen aan de tandendokter, oom Marc. Jolien en Jasper kennen het daar al een beetje, maar voor Tuur was het de eerste keer. Hij heeft zich gelukkig heel flink gedragen en liet gewillig naar zijn tandjes kijken.

Daarna zijn we een beetje verder in de straat gaan kijken naar Noor, de jongste telg van de Van Autgaerden-clan. Zo drie grote broers hebben, dat moet niet echt een pretje zijn, maar we zijn er zeker van dat ze wel lief voor haar zullen zijn. De zwijntjes waren er alleszins een beetje van onder de indruk.

Gisteren zijn we de taalgrens nog eens overgestoken om op bezoek te gaan bij Sas en Jef in het verre La Louvière. Het was heel warm weer voor de tijd van het jaar en daar hebben we zeker van geprofiteerd. Eerst hebben we heel lekker gegeten. Jolien en Jasper wel iets minder, maar daar zullen de chipjes wel voor iets tussen gezeten hebben.

Nadat Tuur klaar was met zijn middagdutje, zijn we vertrokken voor een mooie en fikse wandeling langs het oude Canal Du Centre van La Louvière, in de schaduw van de oude mijnterrils. Dit is de streek van de scheepsliften: Strépy-Thieu en Ronquières klinken dan misschien wel bekend in de oren, maar hier liggen nog 4 andere hydraulische liften van meer dan een eeuw oud: zeer indrukwekkend. Degene die wij gezien hebben was echter wel in ‘groot onderhoud’, maar we komen zeker eens terug als het af is. Jolien heeft heel de wandeling zelf gestapt en heeft heel veel nieuwe bladeren voor haar reeds uitgebreide collectie gevonden. Jasper en Tuur hebben zich vooral laten rijden. Toch waren ze alle drie doodop wanneer we terug thuis kwamen.