Het was alweer eens een hele tijd geleden, maar gisteren werden we verwacht op de grote Van Autgaerden-BBQ. De weergoden waren ons uiterst gunstig gezind want een stralende zon en zomerse temperaturen vielen ons ten deel.  De barbecue-goden daarentegen hadden het minder met ons op, maar dankzij de nodige smeekbeden, aflaten en vakkundig gewapper met al waarmee er te wapperen viel, konden we uiteindelijk toch nog ons buikje rondeten.

Onze pagadders hebben zich zeker niet verveeld, want er liepen meer dan genoeg leeftijdsgenootjes rond. Het duurde wat eer het ijs gebroken werd, maar daarna was het dolle pret.

Vorige week mochten we voor de eerste keer profiteren van zomerse temperaturen. Onder het motto “ge moet het ijzer smeden wanneer het heet is”, hebben we direct de koe bij de horens gevat en hebben we lekker buiten gegeten op het terras, genietend van de laatste avondzon. Jammer dat de kinderen daarna nog in bad en in bed moesten, anders hadden we daar nog wel wat langer kunnen blijven zitten.

Van een eerste barbecue hebben we voorlopig nog niet kunnen genieten. Rondom ons werd er echter niet gekeken op een kilootje CO2 meer of minder en vlogen de walmen van provencaalse kruiden vanuit alle richting onze neus binnen. Redelijk frustrerend, maar onze tijd komt nog wel!

De werken op zolder schieten ook aardig op. Als alles goed verloopt zijn ze tegen donderdag klaar en zal het donker spinnenhol getransformeerd zijn in een lichte en luchtige extra kamer! Een passend blogberichtje zal dan uiteraard volgen…

Blijkbaar was nonkel Stefaan een beetje jaloers op papa en vava. Normaal verjaart hij pas eind deze maand, maar hij vond het blijkbaar nodig om zijn feestje nu al te vieren. Tja, wie neemt het hem eigenlijk kwalijk? Het is altijd leuk om cadeautjes te krijgen, dus hoe sneller, hoe beter. En naar een feestje gaan, dat doen we altijd graag. Dus waren we ook nu weer van de partij!

Het feest ging door op het appartement van nonkel Stefaan en tante Roos. Dat bracht direct de herinneringen aan de verjaardagsfeestjes in Anderlecht naar boven, een paar jaar geleden. Allemaal gezellig bij elkaar, met dat verschil dat er nu drie zwijntjes de ambiance voor hun rekening namen. Maar er waren ook twee andere mensen (om het woord tettergatten niet te moeten gebruiken) die voor het nodige tegengewicht zorgden.

Tante Roos had heel lekker eten gemaakt. Vooral de soep viel bij Tuur in de smaak, terwijl Jolien dan weer zeer te spreken was over de chocolademousse. Toen ze een derde portie wilde, hebben we toch maar ingegrepen.

Tegen de avond waren de zwijntjes na al dat spelen natuurlijk doodmoe, wat hen echter niet belette om de volgende ochtend al vanaf 6u00 het kot op stelten te zetten.

Dit weekend was het gastronomisch weekend in casa Driezwijntjes. Zo altijd gaan eten bij de grootouders is natuurlijk gemakkelijk. Daarom vonden we dat het nog eens tijd was om de rollen om te keren. Dat het de laatste keer zou zijn dat ze de zwijntjes konden zien voor we op reis vertrokken en dat het mooi weer zou zijn waren twee extra redenen om iedereen eens uit te nodigen.

Zaterdag zijn moeke en vake geweest. Eerst hebben ze nog een tijdje met de zwijntjes gespeeld en heeft vake in alle rust de krant kunnen lezen, languit in de zon op het ligbed. Het heeft toch zo zijn voordelen, zo op ‘den buiten’ wonen. Wanneer de kinderen eenmaal in hun bed lagen, konden we er aan beginnen: sint-jacobsnoten met groenteschijfjes en currysaus, gevolgd door een ovenschotel met kalkoen, groentjes, geitekaas, boschampignons en nog heel wat anders. Mjam! Papa heeft zelfs bloemkool gegeten (weliswaar kleine stukjes en samen met heel wat saus)!

Zondag was het de verjaardag van moemoe. In de namiddag zijn we met zijn allen naar het ziekenhuis getrokken om samen met vava een verjaardagstaart op te eten. Tuur was in het bijzonder geïnteresseerd in de aardbeien die op de taart lagen. De taart zelf was eerder bijkomstig. En ‘s avonds zijn moemoe, tante Els en Karl, grote moemoe, nonkel Koen en tante Kristien dan langs geweest om te smullen van een overheerlijk slaatje met runderfilet en farfalle met scampi’s en groentjes. Buikje rond, alleman tevree en weer een paar lege wijnflessen voor in de glasbak.

Los van het feit dat het al bijna een week fantastisch weer is, is er de laatste dagen ook heel wat gebeurd. Tuur is begonnen met groentenpap (worteltjes, net zoals Jolien en Jasper). En het moet gezegd, het gaat hem heel goed af! Vandaag is hij er trouwens voor de eerste keer in geslaagd om alleen om te rollen. En leuk dat dat is! Op de buik liggen is wel nogal vermoeiend, dus na een tijdje moeten we hem zelf terug op zijn rug draaien.

J&J hebben zich zoals gewoonlijk weer figuurlijk te pletter gespeeld op de schommel en in de zandbak en ondanks de factor 40 hebben ze toch een mooi kleurtje gekregen van de zon. Waarom kan zo’n weer toch geen zomer lang blijven duren?

Zaterdag zijn onze drie bengels dan gaan logeren bij moeke en vake want mama en papa moesten naar een trouwfeest. Moeke en vake hebben niet zo veel geslapen want Jasper was een beetje bang in dat onbekende (hoewel) bed. Weet je wat, volgende keer komen moeke en vake toch gewoon bij ons logeren!

Tuur wordt deze week 4 maand oud, dus is het stilaan tijd om te beginnen aan de fruitpap. De ervaring met onze vorige twee kapoenen indachtig hadden we dus niet te veel hoop dat dit van de eerste keer vlekkeloos zou verlopen. Mama had dus om te beginnen al maar een halve banaan, halve appel, een halve appelsien en één enkel koekje gebruikt om de fruitpap te maken.

De eerste kennismaking viel al bij al mee. Geen groot gesputter of geween. Het leek zelf vlot binnen te gaan in het begin. Spijtig genoeg weet zo’n kleintje nog niet zo goed hoe het moet omgaan met zijn tong. De fruitpap ging er dan misschien wel gemakkelijk in, ze kwam er al even snel terug uit.

Los daarvan had het vannacht trouwens ook (een beetje) gesneeuwd. De jonkies stonden dus al te popelen om een sneeuwman te maken. Hun enthousiasme was echter al gauw getemperd (vooral dat van Jasper) omdat de sneeuw toch wel best koud was en er eigenlijk toch niet zo heel veel meer lag. Nu ja, volgend jaar beter?

Vandaag was er van uitrusten niet veel sprake. Jasper had zelfs geen tijd om met zijn cadeautjes te spelen. Nadat we waren opgestaan, moesten we snel eten en daarna nog in bad om op tijd in de mis te zijn. Daarna zijn we naar grote moemoe gegaan en daar hebben we dan lekkere spaghetti gegeten, mjam mjam!

Gelukkig was het nog mooi weer en konden we buiten zitten. Af en toe was het dan wel een beetje koud, maar het viel al bij al nog mee. In de namiddag zijn papa, mama en tante Lieve met Jasper en ik naar de speeltuin geweest. Daar heb ik zoo hard gespeeld dat ik heel heel moe was toen ik thuiskwam. Ik ben dan maar snel in mijn bedje gekropen!

Fotootjes + filmpje bij ‘Lees verder…’

[There is a video that cannot be displayed in this feed. Visit the blog entry to see the video.]

Deze week is het ook mijn beurt om de flessen (eentje toch) aan de kant te schuiven om plaats te maken voor wat gezonder voedsel. 1 banaan, 1 appel, 2 betterfood koekjes (zonder gluten), sap van een appelsien, ne keer goe schudden en mixen en voilà: fruitpap ieste klas!

In het begin moest ik er niet zo van hebben. “Wat een rare melk is me dat!”. Maar nu begint het toch beter en beter te gaan.