Het was alweer eens een hele tijd geleden, maar gisteren werden we verwacht op de grote Van Autgaerden-BBQ. De weergoden waren ons uiterst gunstig gezind want een stralende zon en zomerse temperaturen vielen ons ten deel.  De barbecue-goden daarentegen hadden het minder met ons op, maar dankzij de nodige smeekbeden, aflaten en vakkundig gewapper met al waarmee er te wapperen viel, konden we uiteindelijk toch nog ons buikje rondeten.

Onze pagadders hebben zich zeker niet verveeld, want er liepen meer dan genoeg leeftijdsgenootjes rond. Het duurde wat eer het ijs gebroken werd, maar daarna was het dolle pret.

Vorig weekend was het weer van dattum. Op zaterdag Jolien haar verjaardagsfeestje voor de familie en op zondag het grote nieuwjaarsfeest bij grote moemoe. Ik denk dat we vanaf volgende week zware afkickverschijnselen mogen verwachten. Ik vraag me af of zo’n cold turkey ook zo lekker is als hetgeen mama ons vorige week heeft voorgeschoteld…

Jolien keek zoals te denken al dagen uit naar haar feestje. Ze kon haar pret dus niet op toen het eindelijk zover was. De cadeautjes werden gesmaakt net zoals de taarten. Nonkel Bram mocht de dag afsluiten door de zwijntjes een paar spannende verhaaltjes voor te lezen vooraleer ze naar dromenland vertrokken.

Zondag vertrokken we dan naar het ‘Verloren Hofke’ om daar met de hele VDK-clan nieuwjaar te vieren. Er waren nog een paar andere kleine (en grote) kindjes dus het was er nogal een drukke bedoening. Na het voorlezen van de nieuwjaarsbrieven zijn we dan nog een beetje van de sneeuw gaan profiteren. Een geluk, want nu schiet er niet veel meer van over.

Vorig weekend zijn we met moemoe en vava op weekend naar de Ardennen getrokken. Het weer was niet zo denderend, maar het heeft alvast niet geregend en dat geldt in ons belgenlandje al als een halve overwinning. Het was een heel leuk huis en Jasper en Jolien mochten samen op één kamer slapen. Dat vonden ze vooral zaterdagavond héél leuk! Jammer genoeg stonden ze ‘s morgens telkens heel vroeg paraat, wat zeker verbazing wekte aangezien ze daar nogal wat afgeravot hebben. En ook nonkel Koen – die niet zonder zijn 8 uurtjes nachtrust kan, de sloeber - kon daar niet zo mee lachen…

Naast voetballen en petanquen hebben we daar niet te veel op ons zitvlak gezeten. Zaterdag hebben we het meer van Bütgenbach bezocht en snel een blitzbezoekje aan Monschau gebracht. Op algemeen verzoek van Lieve hebben we dan zondag ook de Hoge Venen verkend (maar dan wel zonder één ven (veen?) gezien te hebben) en hebben we op het aller-aller-allerhoogste toppuntje van België gestaan. En zaterdagavond hebben we ook nog gekwist en goed gegeten en gedronken! Kortom, een goed gevuld weekend.

Ook dit jaar zijn we met heel de familie weer naar zee getrokken. We hadden voor de zekerheid ook een beetje goed weer geboekt, en zowaar, dat was nog gelukt ook! We waren nog maar net aangekomen en Jolien en Jasper waren al bijna niet meer te houden toen ze de mini-duin voor het huisje zagen. Je kan hun reactie al inbeelden toen ze op het strand zelf toekwamen!

We hebben er heel wat gedaan: karaoke (met moeke en vake in een glansrol), eeen strandwandeling(etje) met petanque, een heuse wandelzoektocht (amai m’n voeten), een denderende kwis en tussendoor heel veel buiten spelen. Dat kon gerust want het was fantastisch weer.

Zondagavond hadden we wel wat last van de file bij het naar huis rijden, maar al bij al waren we nog op een aanvaardbaar uur thuis. Moe maar tevreden…

EDIT: er is toevallig nog een filmpje verschenen…

[There is a video that cannot be displayed in this feed. Visit the blog entry to see the video.]

Woensdag is Mare geboren, het dochtertje van Steven en Annelies. Vandaag zijn we eens gaan piepen hoe ze het maakt. Jolien had speciaal de kleertjes aangedaan van toen ze bruidsmeisje was bij Steven en Annelies. Dat vonden ze wel leuk.

We waren daar echter niet alleen, dus was het heel druk op de kamer. Jasper had vooral oog voor de chips en de suikerbonen die her en der te vinden waren. Jolien had er zo naar uitgekeken om onze cadeautjes aan Mare te kunnen geven en ze was dus héél blij toen ze – eindelijk – de speeltjes in het wiegje mocht leggen. Misschien hoopt ze stiekem zelf nog op een klein zusje?

Gisteren was het de doop van Tuur. Jolien keek al een hele week uit naar het grote feest van haar kleine broer en ze was niet te houden toen de grote dag eindelijk aanbrak. Ondanks de vrij stressloze ochtend waren we maar net op tijd in de kerk, maar op het chic volk moet altijd gewacht worden. Tijdens de mis mocht Jolien zelfs een kaarsje vasthouden. Dat was wel leuk!

Terug thuis begonnen we direct met het verorberen van een heleboel hapjes met als gevolg dat we nauwelijks nog honger hadden toen het échte eten er aan kwam. Gelukkig was het wel lekker en hebben we onze buikjes lekker volgegeten en gedronken.

Cadeautjes heeft Tuur natuurlijk ook gekregen: vooral veel kleertjes! En moeke had voor elk van ons een klein varkentje in keramiek gebakken. Hoe zou ze nu op dat idee gekomen zijn?

Er komen binnenkort nog wat extra fotootjes bij (van het toestel van vava)…

Tja, er zijn een paar probleempjes met de fotootjes, maar we hebben toch wat foto’s en een compilatiefilmpje kunnen klaarstomen met de nieuwjaarswensen van Jolien. Jasper en Tuur sloten zich hier volmondig bij aan! Het was wel nogal druk met veel gerij van hot naar her, maar al bij al hebben ze de eindejaarsfeesten goed overleefd. Op naar de volgende klip dus! En die klip laat niet lang op zich wachten. Morgen is het immers wéér een grote dag, want dan wordt de grote zus 3 jaar!

Bij de fotootjes vind je ook nog foto’s van onze laatste uitspatting van artistiek inzicht!

[There is a video that cannot be displayed in this feed. Visit the blog entry to see the video.]

Hehe, we zijn net terug van een weekendje Oostduinkerke met de hele familie. Wat zijn we moe! Normaal moesten we vrijdag al oprijden, maar we waren zó moe, dat we uiteindelijk pas zaterdag morgen zijn vertrokken.

In de voormiddag was het nog heel slecht weer, maar ‘s namiddags stopte het gelukkig met regenen en zijn we een eerste keer naar het strand geweest. Daar hebben de (grote) kindjes met de vliegertjes gespeeld. Wij hebben dan maar een beetje in het zand gespeeld. Er was ook een zoektocht waarbij de hoofdprijs een emmer sangria was, leuk he?

Zaterdagavond lagen wij al lekker te slapen, maar dan heeft iedereen zijn hersens gepijnigd in de grote kwis. En vake kende aleens het liedje van Indiana Jones niet meer! Foei, ZO’N gat in uw cultuur!

Zondag zijn we dan nog eens van het zonnetje gaan profiteren en zijn we héél veel schelpjes gaan rapen op het strand. Ik heb ze daarna met Julie gewassen en ga ze morgen meenemen naar school om aan de juf te tonen. Tegen dan was ik ook al veel minder bang van de poes die in de struiken rond het huisje woonde.

Maar nu gaan we slapen!

Alle andere fotootjes vind je hier.