OK, OK, Tuur werd vier. Ondertussen al bijna twee maand geleden. Ik wéét het.  Maar hé, door omstandigheden gaat zijn verjaardagsfeestje voor de klasgenootjes pas binnen twee weken door, dus ben ik eigenlijk te vroeg. Na! Nu gij.

In tegenstelling tot Jolien een paar weken geleden was Tuur net iets minder bezig met zijn volgende jaarwende. Hij zag wel uit naar de cadeautjes en de taart, maar toch wel een heel pak minder extreem dan grote zus. En uiteindelijk was voor hem maar één enkel cadeautje van tel: zijn Mega Toby-pak. Het pak waarin elke kleuter plotsklaps minstens een halve meter groter wordt en over schijnbaar onoverwinnelijke krachten beschikt. En of hij de boel wel even op orde ging zetten. De denkbeeldige sonische schokgolven vlogen ons rond de oren en alle boeven in huis werden een voor een ingerekend. Gelukkig was het daarna bedtijd voor onze superheld. Benieuwd of hij die nacht van Mega Mindy gedroomd zou hebben…

Vorig weekend was het ‘Knipoog Live’, het schoolfeest waar onze zwijntjes al weken naar hadden uitgekeken. Zo lang waren ze immers al op hun dansjes aan het oefenen en het moet gezegd worden, het resultaat was er.

De jongste kleutertjes waren eerst aan de beurt en in tegenstelling tot Jasper vorig jaar, had Tuur helemaal geen last van plankenkoorts. Hij deed vol enthousiasme mee en er viel zelfs wat ritme te bespeuren in zijn heupbewegingen.

Jasper was een beetje verlegen, zoals we hem ondertussen al wel kennen, maar deed toch heel goed mee. Vooral het gedeelte waarbij ze zelf ‘vuurwerk’ mogen spelen vond hij heel leuk. Al was het maar omdat ze dan heel snel mochten rondlopen.

De derde kleuterklas hadden een dansje rond ridders en prinsessen gemaakt omdat ze een paar weken voordien op bezoek zijn geweest in het kasteel van Gaasbeek. De ridders trachten op hun woeste paarden de harten van de prinsessen te stelen, maar het waren toch de meisjes die de show stalen.

Zo, de voorbije twee zaterdagen is Jolien haar zesde verjaardag duchtig en uitgebreid gevierd geweest. Vorige week was de familie aan de beurt. Er werd gesmuld van de heerlijke K3-taart en het stoofvlees dat mama klaargemaakt had. De pakjes werden uitgepakt en goedgekeurd!

Deze zaterdag mochten dan de klasgenootjes meevieren. Er hadden op voorhand negen kindjes gezegd dat ze gingen komen. Groot was onze verbazing echter toen er op het moment zelf nog vijf extra opdoken. Help! Het lokaal rampenplan werd afgekondigd, extra stoelen werden aangesleept en in zeven haasten werd nog een extra stapel pannenkoeken gebakken. Gelukkig was het droog weer en konden we de belhamels regelmatig naar buiten sturen, anders zouden we gewoon stapelgek zijn geworden. In de tuin moesten we de ze wel regelmatig weghouden van de vijver. We hadden er nog even aan gedacht om het rooster er tijdelijk terug op te leggen, maar we gingen er van uit dat ze er wel uit zouden blijven. En als we ze genoeg bezig hielden, dan zouden ze er sowieso niet te veel aandacht voor hebben.

De drie uurtjes zijn voorbij gevlogen (‘k heb zelfs nauwelijks de tijd gehad om foto’s te nemen). Al gauw stonden de eerste ouders dus in de tuin om hun kleuters terug op te halen. En natuurlijk moest er net op dat moment ene in de vijver vallen. Op zijn hurken proberen een steen te pakken in de vijver, evenwicht verloren en languit in het water. Na drie seconden spartelen konden we hem als een verzopen kieken uit het water hijsen. Goed geschrokken, maar zonder schade. Gelukkig pasten de kleertjes van Jasper hem nog min of meer…

‘t Zal hier wel eens gaan tijd worden dat er iets verschijnt over de feestdagen zeker? Nu dat een deel van de calorieën er al terug is afgelopen hebben we nog eens een gaatje gevonden om wat fotootjes online te zwieren.

Op kerstavond hebben we het rustig aan gehouden. Gezellig bij ons thuis wat gourmetten samen met vava en moemoe. De kinderen moesten wel op tijd naar bed, want ze zouden al hun energie nodig hebben de dag nadien. Op kerstdag moesten we immers tegen de middag naar moeke en vake. Daar werden ze getrakteerd op een eerste lading pakjes.

‘s Avonds mochten we dan terug de hort op (door het gure winterweer) naar moemoe en vava. Alleen jammer dat we ons zodanig hard gehaast hebben dat we zelfs ruimschoots voor de anderen daar waren. Maar niet getreurd, want niet veel later konden we ook daar beginnen met het uitpakken van al die cadeautjes.

Tuur is vandaag drie jaar geworden. En dat moest op school natuurlijk uitgebreid gevierd worden. Naast de fietskar met daarin de twee oudste bengels en een stoeltje met het feestvarken, mocht papa nog een zware zak vol cake en fruitsap met de fiets mee naar school sleuren. Nog een geluk dat het niet te koud was!

Zaterdag was het dan ook nog eens feest bij ons thuis. Voorlopig nog geen schoolkameraadjes voor Tuur. Je kan je natuurlijk afvragen of een bende 3-jarigen erger is dan een bende 4- of 5-jarigen, maar we hebben toch maar op veilig gespeeld. De familie mocht echter wel komen opdraven. En die waren natuurlijk weeral kwistig geweest met hun spaargeld.

Nadat we allemaal ons buikje rond hadden gegeten met de lekkere taart, kregen we onverwachts nog bezoek van Sinterklaas en Zwarte Piet. Blijkbaar had de Sint die ochtend een iets te warme douche genomen, want hij was nogal wat gekrompen. En Zwarte Piet had zich zo te zien met bleekwater gewassen, want hij zag er nogal wittekes uit. Ze konden echter niet te lang blijven, want ze hadden nog héél wat voorbereidingswerk voor de boeg!

Vorige week vrijdag was het oma- en opadag op school. De kleuters hadden zich al wekenlang voorbereid om er voor te zorgen dat alle dansjes perfect synchroon verliepen en alle liedjes klonken als werden ze gezongen door een engelenkoor.

Jammer genoeg kon enkel moeke van de partij zijn, maar gelukkig heeft ze toch heel wat op de gevoelige plaat kunnen vastleggen. Zo kunnen de thuisblijvers en diegenen die niet uitgenodigd waren toch nog meegenieten van het spektakel.

Vorige week is de grote Moemoe 90 jaar geworden. Dat moest uiteraard met de nodige luister gevierd worden en dus werd de hele familie en uitgebreide vrienden- en kennissenkring uitgenodigd voor een groot feest.

We waren, samen met vele duizenden Gordelaars, maar wat blij dat ook de zon op de de afspraak was zodat we gezellig buiten konden genieten van de hapjes en drankjes bij de receptie. Voor de vele achterkleinkinderen was er opvang voorzien zodat de ouders ook konden tot rust komen (eventjes dan toch).

Na de receptie was het dan tijd om de benen onder tafel te schuiven. En eigenlijk zijn ze er voor de rest van de namiddag niet onderuit geweest. Dit moet veruit een van de langste diners zijn die ik meegemaakt heb! Maar goed, het was heel gezellig en ik ben zeker dat het feestvarken er heel veel van genoten heeft!

Zondag was het vaderdag. En dat we het geweten hebben! De zwijntjes waren zoals gewoonlijk weer vroeg opgestaan en stonden op het punt mij wakker te maken om hun cadeautjes af te geven. Gelukkig kon mama net op tijd tussenkomen om me zo toch nog een half uurtje respijt te geven.

Nadien was er echter geen houden meer aan en moest en zou ik hun cadeautjes opendoen: twee mooi bewerkte kussenslopen. Jasper en Jolien hadden zelfs nog een mooi gedichtje voorbereid. En Tuur mocht het cadeautje van mama afgeven: een mini MP3 spelertje. Handig voor tijdens het lopen…

Vorige vrijdag was het bij Jolien & Jasper schoolfeest. De ouders werden vanaf 17u uitgenodigd op een eetfestijn en daarna vergast op een paar leuke dansjes. Eerst kwamen de kleuters aan bod en nadien was er een soort vrij podium waar iedereen die dat wou zich voor een paar minuten de ‘ster op de dansvloer’ kon voelen.

Ik weet trouwens niet hoe dat bij de andere ouders zit, maar bij mijn weten werken de meeste mensen (minstens) tot 17u of zijn ze dan pas op weg naar huis. Met permissie van de baas dus wat vroeger vertrokken op het werk, ondertussen hopend dat de treinen deze keer eens wél op tijd zouden rijden.

Het weer was fantastisch, dus werd er voor gekozen om de dansjes buiten op de speelplaats te laten doorgaan. Op zich een goede keuze, maar met toch één minpuntje. Aangezien er niet echt een podium was, ontstond er toch een redelijk gedrum om de beste plaatsen vooraan te bemachtigen. Nadat iedereen dan eindelijk klaarstond met zijn (foto)camera of telefoon, kon de show beginnen…

Zondag heeft mama ook met haar ploeg aan een volleybal tornooitje deelgenomen. We zijn heel hard voor haar gaan supporteren, maar jammer genoeg hebben ze de finale net verloren. Spijtig, maar niet getreurd: de opvolging is verzekerd.

Papa en mama waren dit weekend zes jaar getrouwd, maar deze keer ging het niet echt met grote festiviteiten gepaard. De zwijntjes zijn zaterdag wel met moeke een ganse dag op schok geweest (vake moest zoals gewoonlijk weer eens werken) en zondag zijn ze een dagje naar moemoe en vava geweest. Zo konden wij eventjes uitblazen, alhoewel.

Om toch geen schuldgevoel te kweken van teveel stil te zitten, besloten we dan maar een stapje in de wereld te zetten. Het is trouwens bizar dat je honderden of duizenden kilometers rijdt om ergens op vakantie te gaan zonder dat je je eigen thuis-omgeving gezien hebt. Daarom besloten we alvast één gat in onze cultuur op te vullen door een dagje naar Dendermonde te gaan. Volgende maand wordt daar het Ros Beiaard nog eens van stal gehaald (na tien jaar), dus was het wel eens interessant om er naar toe te trekken. Een mooi, klein provinciestadje… kortom, een leuke dag gehad!