Deze week zijn we voor een korte midweekvakantie eventjes de grens met de noorderburen overgestoken. De fietsen gingen ook mee, dus mochten we ons eenwielig karretje er nog eens aanhangen. Het duurde even eer we terug doorhadden hoe we de fietsen secuur moesten vastmaken, maar we konden al snel op weg. Gelukkig had Billie besloten om die ochtend haar hoofd aan en door het venster te steken. Anders mochten we in het midden van de week misschien al terugkeren.

De volgende dag was het stralend weer. In de voormiddag zijn we eerst naar de kinderboerderij geweest waar Jasper zijn hartje weer kon ophalen want er waren heel wat geitjes om mee te spelen. We hadden ons trouwens ook voorgenomen om Jasper te leren fietsen zonder zijwieltjes deze vakantie, dus hebben we hem de hele voormiddag op zijn fietsje gezet. Niet gemakkelijk om daar de hele tijd naast te lopen om hem vast te houden.

‘s Namiddags hebben we een korte fietstocht gemaakt. Jammer genoeg waren we, ondanks een kaart van de omgeving al snel de weg kwijt, maar uiteindelijk zijn we zonder al te veel ongelukken (maar wel met een stevige kopwind) terug thuis geraakt. Jolien heeft de hele rit zonder veel morren uitgereden, daar kunnen we alleen maar fier over zijn. Jasper en Tuur daarentegen zaten in de fietskar, gezellig ruzie makend. Uiteindelijk werden ze daar zelf zò moe van dat ze er van in slaap vielen.

Woensdagvoormiddag gingen de zwijntjes buiten even wat hout sprokkelen voor de open haard. Groot was onze verbazing echter toen we plots Jasper voorbij zagen rijden, op twee wieltjes. Meneer had zichzelf eventjes leren fietsen!

Daarna zijn we voor de eerste keer naar het zwembad getrokken. Eerst in de kleine, dan in de grote, donkere schuifaf en als klap op de vuurpijl de wildwaterbaan. Dat vonden ze zodanig geweldig dat we hier wel 10 keer zijn in gegaan. Tuur was in het begin nog wat angstig, maar nadat hij een eerste keer van de glijbaan gegaan was (samen met papa), smolt die angst weg als sneeuw voor de zon. En het kolkende water van de wildwaterbaan vond hij al helemaal de max.

Donderdag zijn we in de voormiddag nog eventjes gaan minigolfen. Makkelijker gezegd dan gedaan, maar de zwijntjes hebben zich toch goed geamuseerd. Hier en daar hebben we wel een oogje moeten toeknijpen toen een balletje een klein beetje in de goede richting werd geduwd. In de namiddag zijn we dan nog maar eens gaan zwemmen, kwestie van te zien of het water in de wildwaterbaan nog steeds zo wild was.

Een geslaagde vakantie die naar meer smaakt!

Vorige week vrijdag was het oma- en opadag op school. De kleuters hadden zich al wekenlang voorbereid om er voor te zorgen dat alle dansjes perfect synchroon verliepen en alle liedjes klonken als werden ze gezongen door een engelenkoor.

Jammer genoeg kon enkel moeke van de partij zijn, maar gelukkig heeft ze toch heel wat op de gevoelige plaat kunnen vastleggen. Zo kunnen de thuisblijvers en diegenen die niet uitgenodigd waren toch nog meegenieten van het spektakel.

Een paar weken geleden hadden de twee oma’s onder elkaar afgesproken dat ze de zwijntjes nog eens een dagje op sleeptouw gingen nemen. De koude-tenen-ervaring van vorig jaar indachtig, werd er deze keer wijselijk besloten om – indien mogelijk – de buitenlucht niet op te zoeken en voor het warmere binnenspektakel van Plopsa Indoor in Hasselt te opteren.

Aangezien vava de auto die dag nodig had en er bij moeke geen drie stoeltjes naast elkaar op de achterbank konden, mocht mama voor chauffeur spelen en iedereen naar Hasselt brengen. Gelukkig mocht ze dan zelf ook mee binnen.

Onze zwijntjes hebben er de hele dag hun hartje kunnen ophalen. Gezien het park (voor zover je het een park kan noemen) heel compact is opgesteld moesten er geen kilometers afgelegd te worden tussen twee attracties door. Zo konden ze al hun energie kwijt in de attracties zelf. En er was heel wat te beleven: botsauto’s (waar Tuur zijn gevoel voor richting wat kwijt was), een piratenboot, eendjes om in rond te varen, een vuurtoren (waar Jolien de hele zaal bijeen gegibberd heeft – en moeke héél bang was), vliegende fietsen, een grote speelboom,… ‘t Was kortom serieus de moeite!

Aan het eind van de dag stond dan ook nog Piet Piraat hemzelve de kindjes uit te wuiven. Jasper en Jolien hebben hem vrolijk de hand geschud, maar Tuur wist niet onder welke tegel eerst kruipen toen hij de piraat op zich af zag komen.

Tuur gaf ons aan tafel spontaan een geheel aparte samenvatting én eigen interpretatie van een spannend verhaal van Piet Piraat. Even de achtergrond schetsen.

Piet Piraat en zijn maatjes brengen de nacht door op een onbewoond eiland. ‘s Nachts wordt Steven Stil wakker door een vreemd geluid. Hij denkt een klauw van een monster uit het struikgewas te zien komen en maakt de anderen wakker. Ze zijn allemaal doodsbang tot ze merken dat de klauw eigenlijk een tak van de struik is. *Hilariteit alom*

Er wordt nog gauw een zijsprongetje gemaakt naar een ander verhaaltje waarbij Steven Stil vriendjes wordt met een straathondje in de haven (die ze dan later op de boot verwarren voor een weerwolf, maar dit terzijde).

Zondag was het vaderdag. En dat we het geweten hebben! De zwijntjes waren zoals gewoonlijk weer vroeg opgestaan en stonden op het punt mij wakker te maken om hun cadeautjes af te geven. Gelukkig kon mama net op tijd tussenkomen om me zo toch nog een half uurtje respijt te geven.

Nadien was er echter geen houden meer aan en moest en zou ik hun cadeautjes opendoen: twee mooi bewerkte kussenslopen. Jasper en Jolien hadden zelfs nog een mooi gedichtje voorbereid. En Tuur mocht het cadeautje van mama afgeven: een mini MP3 spelertje. Handig voor tijdens het lopen…

Eergisteren zijn Jolien en Jasper, samen met moeke en moemoe een dagje naar de zoo getrokken. Spannend (ook voor onze oudjes), want ze gingen met de trein. Van het slechte weer hebben ze zich niets aangetrokken, alleen jammer dat veel diertjes noodgedwongen binnen in de stal moesten staan en niet buiten mochten ravotten.

Veel meer zal ik er hier niet over schrijven. Ik zal hen zelf maar laten uitleggen wat ze allemaal gezien en gedaan hebben…

Naar vandaag hadden ze al een tijdje uitgekeken. Vorige week hadden ze immers al hun verlanglijstje voor sinterklaas opgesteld en een collage gemaakt met al het speelgoed dat ze wilden krijgen. Maar, net zoals met de vaccins tegen de mexicaanse griep, is er een verschil tussen vragen en effectief krijgen, dus zal de sint hun hebzucht wel een beetje temperen door maar een paar dingetjes uit hun verlanglijstje te kiezen.

Nu de sint eindelijk in het land is, konden ze hun briefje klaarzetten naast hun schoentje. Hopelijk komt er vannacht een Piet langs om ze op te halen. Ze hebben ook een heuse sinterklaasmedley gezongen voor de sint. Hopelijk vind hij het leuk…

Het moet gezegd, we hadden het slechter kunnen treffen wat het weer betreft. Tegen vrijdagmiddag begon de zon te schijnen en dat is ze blijven doen tot we zondagavond terug thuis waren. In tegenstelling tot de rest van het land hebben wij dus geen druppel regen gezien. Dat was dus al een serieuze meevaller. Tegen 19u vertrokken en net geen twee uur later stonden we in Ste-Marie-Chevigny.

Het huisje zelf was heel leuk. Gezellig ingericht en praktisch. Alleen jammer van dat vogelnest vlak boven het raam van moeke & vake. En dan te bedenken dat het net nu zo vroeg klaar is… Er was ook een grote tuin en een màssa speelgoed voor de zwijntjes. Die hebben hun hartje helemaal kunnen ophalen.

Zaterdag zijn we herinneringen gaan opsnuiven in Herbeumont en Chassepierre. Op de oude kampterreinen zijn we niet meer geraakt, maar we zaten er niet veraf van. In Herbeumont hebben we ook het kasteel bezocht. Spijtig dat de prinses des huizes net boodschappen was gaan doen.

Zondag hebben we het iets rustiger aan gedaan. Een wandeling in de nabije omgeving volstond ruimschoots. Verbazingwekkend dat er in België nog plekjes zijn waar het écht stil is.  Na een lekkere barbecue zijn we dan in de namiddag langzaam terug beginnen afzakken naar het verre noorden.

EDIT: er is nog een filmpje bijgekomen!

Het eten was er heel lekker en onze zwijntjes hebben er zich goed geamuseerd want er stond ook een springkasteel! Voor een schminkbeurt was er jammer genoeg te weinig tijd.

Over de dansjes zelf dan. Die waren, zoals iedereen wel zal beamen, fantastisch. Jasper was wel wat verlegen, maar Jolien ging volledig op in de Von Trapp-saga. Pure method-acting! Je zal misschien ook merken dat het stukje over Jasper nogal kort is, maar vlak voor hij begon te dansen, begon het batterijicoontje van de camera te pinken. Paniek! Daarom had ik voor de zekerheid maar een klein stukje van hem gefilmd zodat ik nog wat jus zou overhebben voor Jolien. Bleek uiteindelijk dat er nog meer dan genoeg jus inzat, d’oh!