Moeke & Vake zijn verhuisd

Na wekenlang aftellen en naar het einde toe een paar slapeloze nachten was het vorige zaterdag eindelijk zover. De grote trek vanuit het donkere Anderlecht naar het fris ruikende Pajottenland met zijn glooiende hellingen en fruitige bieren kon beginnen. Klokslag acht uur (ding dong!) stonden al een hele hoop bereidwillige handen klaar om alles in de huurcamion te stouwen.

De hoofdrolspelers liepen bij momenten kip-zonder-kop-gewijs doorheen het gewriemel van de werkmieren, maar alras vertrok de eerste lading naar het niet zo veraf gelegen Lennik. Beetje bij beetje werd het huis steeds verder leeggehaald en gestript van alle meubels die daar al jaren stonden, maar die nu een nieuw plaatsje kregen in het nieuwe huis (op een paar afgeleefde kasten na).

‘s Middags werd de honger gestild door een heerlijke broodjesmaaltijd. Een simpele sandwich met wat kaas of hesp erop had ook volstaan, maar nee hoor, er moest overal een schijfje tomaat en een blaadje sla op. Niet dat het niet lekker was hoor, integendeel.

Tegen de avond toe was alles dan op zijn (al dan niet tijdelijke) bestemming geraakt en werd ons dockxke bedankt voor bewezen diensten. Er werd getoast op de goede afloop en de nieuwe eettafel werd prompt gebruikt voor een eerste diner: ballekes in tomatensaus. Ge kunt het niet Vlaamser krijgen dan dat.

Herinneringen aan het huis werden niet op de camion geladen of meegegeven met de kringloopwinkel. Die blijven voor altijd in het kopje steken. Waar ze thuis horen. En, verdomme, wat ga ik die parkeerplaats missen op zaterdagavond.

naar de foto’s…

Nog een laatste keer bij moeke en vake

…gaan eten in hun oude huis. Binnen twee weken verhuizen ze immers en volgende week gaan nonkel Bram en tante Katrien gaan skiën. Daarom was het gisteren het uitgelezen moment om nog eens allemaal rond de oude tafel bijeen te kruipen.

Het doet toch een beetje raar wanneer je beseft dat het binnen een paar weken hier helemaal leeg gaat zijn. Moeke is trouwens al serieus haar best aan het doen om er voor te zorgen dat het huis leeg raakt. Zodanig goed dat ze hier en daar glazen en borden heeft moeten bijeen scharrelen om iedereen van spijs en drank te kunnen voorzien. De zwijntjes trokken zich zoals gewoonlijk nergens wat van aan en speelden rustig met het speelgoed dat er (gelukkig in voldoende grote hoeveelheid) nog lag.

Voor diegenen die komen meehelpen, niet vergeten: 27 maart! Breng gerust werkhandschoenen en je goed humeur mee, maar laat die pijnlijke ruggen en knieën maar thuis.

naar de foto’s…