Vorige week vrijdag was het oma- en opadag op school. De kleuters hadden zich al wekenlang voorbereid om er voor te zorgen dat alle dansjes perfect synchroon verliepen en alle liedjes klonken als werden ze gezongen door een engelenkoor.

Jammer genoeg kon enkel moeke van de partij zijn, maar gelukkig heeft ze toch heel wat op de gevoelige plaat kunnen vastleggen. Zo kunnen de thuisblijvers en diegenen die niet uitgenodigd waren toch nog meegenieten van het spektakel.

Een paar weken geleden hadden de twee oma’s onder elkaar afgesproken dat ze de zwijntjes nog eens een dagje op sleeptouw gingen nemen. De koude-tenen-ervaring van vorig jaar indachtig, werd er deze keer wijselijk besloten om – indien mogelijk – de buitenlucht niet op te zoeken en voor het warmere binnenspektakel van Plopsa Indoor in Hasselt te opteren.

Aangezien vava de auto die dag nodig had en er bij moeke geen drie stoeltjes naast elkaar op de achterbank konden, mocht mama voor chauffeur spelen en iedereen naar Hasselt brengen. Gelukkig mocht ze dan zelf ook mee binnen.

Onze zwijntjes hebben er de hele dag hun hartje kunnen ophalen. Gezien het park (voor zover je het een park kan noemen) heel compact is opgesteld moesten er geen kilometers afgelegd te worden tussen twee attracties door. Zo konden ze al hun energie kwijt in de attracties zelf. En er was heel wat te beleven: botsauto’s (waar Tuur zijn gevoel voor richting wat kwijt was), een piratenboot, eendjes om in rond te varen, een vuurtoren (waar Jolien de hele zaal bijeen gegibberd heeft – en moeke héél bang was), vliegende fietsen, een grote speelboom,… ‘t Was kortom serieus de moeite!

Aan het eind van de dag stond dan ook nog Piet Piraat hemzelve de kindjes uit te wuiven. Jasper en Jolien hebben hem vrolijk de hand geschud, maar Tuur wist niet onder welke tegel eerst kruipen toen hij de piraat op zich af zag komen.

Vorige vrijdag zijn de zwijntjes samen met mama, moeke en moemoe naar de Efteling geweest. Papa moest werken en mocht dus niet mee. Met z’n allen de auto in en anderhalf uur later stonden ze aan de poorten van het sprookjesbos. Daar trokken de paddenstoelen direct Tuurs aandacht, maar ook de sprookjesboom had veel bijval. Van de draak moesten ze daarentegen niet zoveel hebben…

Eigenlijk kan ik er zelf niet zoveel over zeggen, ik was er zelf immers niet bij (mama zou dit eigenlijk moeten schrijven). Maar wat ik wel begrepen heb, is dat ze héél veel plezier hebben gehad en weinig regen. Tegen de avond aan waren ze wel zodanig afgepeigerd dat ze nauwelijks 500 meter na het uitrijden van de parking al in slaap lagen… Een teken dat het een meer dan geslaagde dag is geweest.

Maandag hadden Jolien en Jasper een dagje vrijaf. Aangezien papa en mama moesten werken, diende er weer iemand op te draven om een nauwlettend oogje in het zeil te houden. Moemoe en moeke hadden er dan maar niet beter op gevonden om een dagje met hen naar zee te trekken.

Dat het niet zo’n mooi weer ging zijn, daar maalden ze niet echt om. Zolang het maar niet regende en ze op het strand konden spelen, was het al lang goed. Er werd een heel arsenaal aan strand-accessoires meegenomen, gaande van zeefjes in verschillende kleuren tot grote schuppen om enorm diepe putten mee te graven.

Regenen deed het dan misschien niet, maar waaien des te meer, dus was iedereen wel tevreden dat er ‘s middags een warm plekje gevonden werd om lekker te kunnen eten. Jasper had zo’n honger dat hij zowel spaghetti en frietjes moest hebben. Maar ook Jolien heeft haar buikje rond gegeten.

Na nog een hele namiddag geravot te hebben op het strand, werd de dag afgesloten met een pannenkoek om nadien naar huis terug te keren. Ik moet er geen tekeningetje bijmaken om te zeggen dat ze redelijk uitgeteld in hun bed werden gestopt… En ik denk dat de oma’s ook wel goed geslapen zullen hebben die nacht.

Dit weekend was het nog eens schitterend weer en daar hebben we volop van geprofiteerd. Zaterdag hebben de zwijntjes thuis goed kunnen spelen, maar plots kregen we een telefoontje van moeke met de melding dat het water van het zwembad de psychologische drempel van 20° had overschreden. En of we het zondag niet kwamen inhuldigen. Dat lieten we ons geen twee keer zeggen natuurlijk!

Om toch genoeg opgewarmd aan de rand van het zwembad te staan hebben we ons zondags uitstapje naar moeke en vake tegelijk gecombineerd met een kort fietstochtje. Het was slechts 13 km, maar met een fietsstoeltje en aanhangwagentje inclusief zwijntjes is het hard trappen op de pajotse heuveltjes… Het zwembad was dus meer dan welkom!

Het water bleek uiteindelijk toch niet te fris te zijn. Enkel de zwijntjes zelf vonden het toch nog wat koud. Maar eens dat het echt zomer is zal het zeker wel beter gaan.

Maandag zijn we dan naar moemoe en vava getrokken om, eindelijk, voor het eerst dit jaar te BBQ-en. Het heeft ons goed gesmaakt, maar de zwijntjes waren vooral blij dat ze nog maar eens met water konden spelen. Vooral Jasper vond het kleine zwembad ideaal om zijn springkunsten nog eens op uit te leven.

We hebben weeral eens niet stilgezeten het voorbije, lange, weekend. Vrijdag zijn we bij een collega van mama over de taalgrens eens gaan piepen naar het nieuwste lid van hun gezin, Millie. Twee weken geleden werd ze er geboren en het moet gezegd, het is een serieus uit de kluiten gewassen ezeltje. Wat wilt ge immers, die moeten direct op hun poten kunnen staan om de woeste wereld aan te kunnen. Onze bengels hebben zich ook stevig kunnen uitleven op de grote trampoline die er stond al had Tuur wel de nodige moeite om langer dan twee seconden recht te blijven staan.

Voor de rest heeft mama haar beste kookkunsten en keukentrucs nog eens bovengehaald want op zaterdag kwamen eerst nonkel Stefaan en tante Roos op bezoek en zondag werden de verkleumde Oostpool-reizigers terug thuis verwelkomd met een warme maaltijd, hun eerste in 14 dagen naar het schijnt!

Ok, een beetje later dan verwacht, maar hier is dan eindelijk het verslag van de voorbije feestweek. Drie dagen van pakjes openmaken, plezier maken en (veel) eten en (soms een beetje veel) drinken. Onze zwijntjes zijn zoals gewoonlijk weer overladen met cadeautjes, maar in tegenstelling tot vorig jaar waren er nu verhoudingsgewijs toch meer kleertjes bij hetgeen enkel maar als een positieve evolutie beschouwd kan worden. De logistieke problemen om al dat speelgoed efficiënt op te bergen begonnen immers een lichtelijk onoverzienbare vorm aan te nemen. In hun kleerkasten is gelukkig wel nog plaats.

Deze avond wordt het jaar op gepaste wijze afgesloten door de laatste pakjes die nog onder de kerstboom liggen open te doen. Maar enkel wanneer ze hun nieuwjaarsbrief zonder fout opzeggen. Hopelijk zal het op een minder verlegen manier gebeuren dan vorige week. De mexicaanse griep mag dan op zijn laatste benen lopen, de plankenkoorts daarentegen hield onze twee oudste stevig in zijn greep.

Het weer lijkt nu helemaal de kluts kwijt te zijn. Vorige zondag zaten we bij momenten bijna te puffen op de koer bij moemoe en vava. Een helblauwe lucht, geen zuchtje wind en daar dan de zon op. ‘t Was weer goed prijs.

Maar goed, wie zijn wij om te klagen als het goed weer is? Klagen als het slecht weer is kunnen we als de beste. Nu het eens mooi weer is, moeten we onze mond houden en bij voorkeur barbecue-en. En laat dat nu toch eens zijn wat we gisteren gedaan hebben?

Omdat mama en papa naar een feest moesten zijn de zwijntjes vorige zaterdag in Jette blijven slapen. Ze zijn heel flink geweest, alleen kon Jolien de slaap niet zo goed vatten. Waarschijnlijk weer een of andere onbedwingbare kleuterangst. ‘t Heeft toch soms zo zijn nadelen, zo’n kinderfantasie…

Mama en papa waren ook maar nauwelijks uitgeslapen na het trouwfeest van G&G. Het feest was serieus de moeite en de inspanningen waren toch een beetje in de kleren gekropen. De geur van provencaalse kruiden op hete kolen maakte echter veel goed en alras schoven de eerste brochetten gezwind naar binnen…

En kan de zomer er nu alstublieft eens mee ophouden? ‘t Is tof geweest, maar toch… tot volgend jaar!

‘t Zijn zotten die deze zomer naar het zuiden trekken op zoek naar het mooie weer. Ze waren beter thuis gebleven (of gelijk wij naar het noorden getrokken), want een zomer zoals we ze nu meemaken, dat komen we niet vaak tegen. Nog van dat!

Onze zwijntjes hebben de voorbije week rustig kunnen recupereren van de reis. Nu moet je dat ‘rustig’ natuurlijk met een korreltje zout nemen. Of pak maar gelijk een paar kilo. Ze hebben maar al te vaak in de tuin in het zwembadje gespeeld en daarbij de hele buurt bijeen zitten roepen en krijsen, zoveel plezier dat er werd gemaakt.

Daarjuist zijn we dan nog eens lekker gaan BBQen bij moemoe en vava. Tante Lieve had het ook wat warm en vond het een goed idee om eens wat verkoeling te zoeken door haar voeten in het zwembadje te stoppen. Jolien en Jasper konden deze indringing op hun territorium maar matig appreciëren en begonnen terstond een wateroffensief om de indringer te verdrijven. En met succes… Gelukkig scheen de zon hard genoeg om al dat nat textiel terug op te drogen.

En voor de volledigheid, vandaag is Tuur voor de eerste keer op het potje gegaan. En ‘t was direct de grote boodschap. Flink he!

Dit weekend was het gastronomisch weekend in casa Driezwijntjes. Zo altijd gaan eten bij de grootouders is natuurlijk gemakkelijk. Daarom vonden we dat het nog eens tijd was om de rollen om te keren. Dat het de laatste keer zou zijn dat ze de zwijntjes konden zien voor we op reis vertrokken en dat het mooi weer zou zijn waren twee extra redenen om iedereen eens uit te nodigen.

Zaterdag zijn moeke en vake geweest. Eerst hebben ze nog een tijdje met de zwijntjes gespeeld en heeft vake in alle rust de krant kunnen lezen, languit in de zon op het ligbed. Het heeft toch zo zijn voordelen, zo op ‘den buiten’ wonen. Wanneer de kinderen eenmaal in hun bed lagen, konden we er aan beginnen: sint-jacobsnoten met groenteschijfjes en currysaus, gevolgd door een ovenschotel met kalkoen, groentjes, geitekaas, boschampignons en nog heel wat anders. Mjam! Papa heeft zelfs bloemkool gegeten (weliswaar kleine stukjes en samen met heel wat saus)!

Zondag was het de verjaardag van moemoe. In de namiddag zijn we met zijn allen naar het ziekenhuis getrokken om samen met vava een verjaardagstaart op te eten. Tuur was in het bijzonder geïnteresseerd in de aardbeien die op de taart lagen. De taart zelf was eerder bijkomstig. En ‘s avonds zijn moemoe, tante Els en Karl, grote moemoe, nonkel Koen en tante Kristien dan langs geweest om te smullen van een overheerlijk slaatje met runderfilet en farfalle met scampi’s en groentjes. Buikje rond, alleman tevree en weer een paar lege wijnflessen voor in de glasbak.