Drie kleuters

Een historische dag vandaag. Mama heeft haar jongste, als laatste, het ouderlijk huis zien verlaten. Gelukkig stond hij een drietal uur later terug voor de deur. Als een echte kleuter.

Ze waren al een tweetal weken de dagen aan het aftellen -tot grote ergernis van mama-  en vandaag was het dan eindelijk zover. De eerste schooldag van het seizoen 2010-2011. Een halve dag weliswaar, maar ideaal als opwarmertje. De echte test volgt dus morgen.

Tuur was een beetje onder de indruk. Allemaal rondlopende kinderen, druk babbelende en zenuwachtige ouders en dan nog eens muziek er bovenop. Ook Jasper wist niet goed waarheen kijken. Jolien was echter al na pakweg 10 seconden niet meer te bespeuren, maar werd gelukkig even later gespot bij haar vriendinnen die ze toch wel een paar weken heeft moeten missen.

Toen de bel ging, gingen ze allemaal mooi in de rij staan, zonder traantjes. Nu ja, enkel mama was een beetje geëmotioneerd toen ze besefte dat ook Tuur de eerste grote stap in zijn schoolcarrière heeft gezet. Eens binnen in de klas stoof hij wel direct naar de hoek met het speelgoed en begon hij direct alles te inspecteren.

Tegen 11u mochten de ouders dan terug opdraven want de hele school had een kleine verrassing voorbereid. Het jaarthema van de school is ‘Geef me de ruimte’ en daarom werd er door elk kind een ballon (mét kaartje) opgelaten. Kijk dus maar goed of er geen in uw tuin beland is, er valt immers een prijs te winnen!

naar de foto’s…

Terug naar school

Jasper was gisteren zodanig uitgeteld na een dagje spelen bij moemoe en vava, dat we hem zonder eten en met zijn kleren nog aan om 18u00 in zijn bed hebben gelegd. Wonder boven wonder heeft hij de klok rond geslapen en dat is maar goed ook, want vandaag is het een belangrijke dag. En dan ben je best goed uitgerust.

Jolien was ook al enkele dagen aan het aftellen en was deze morgen maar wat blij dat het eindelijk zover was. Hoewel het nog maar half zeven was toen ze opstond, wou ze quasi onmiddellijk haar kleren aandoen en naar school vertrekken. Lichte teleurstelling toen bleek dat ze toch nog een beetje moesten wachten en dat ze eerst nog wat moesten eten. Ze waren echter allebei zodanig opgefokt en zenuwachtig dat ze haast geen hap door hun keel gekregen hebben. Het enige wat hen interesseerde was hun nieuwe boekentas en waar ze hun sapje en koekje zouden stoppen.

Tegen 8u00 hadden ze zo al ongeveer honderd keer gevraagd of ze ‘nu eindelijk zouden vertrekken’, dus hebben we maar besloten om de schoentjes en jasjes aan te doen en naar school te fietsen. Gelukkig bleef de regen deze keer uit en kwamen we heelhuids op school aan. Daar stonden al heel wat papa’s en mama’s te wachten en liepen er al heel wat kinderen rond. Jolien en Jasper waren wel wat onder de indruk, maar dat veranderde snel toen ze een paar van hun klasgenootjes zagen. Bij het belsignaal hebben we bij een paar kleuters een paar traantjes gezien, maar zeker niet bij onze bengels. Die hadden er heel veel zin in en keken uit naar een dag vol plezier!