Vorig weekend was het ‘Knipoog Live’, het schoolfeest waar onze zwijntjes al weken naar hadden uitgekeken. Zo lang waren ze immers al op hun dansjes aan het oefenen en het moet gezegd worden, het resultaat was er.

De jongste kleutertjes waren eerst aan de beurt en in tegenstelling tot Jasper vorig jaar, had Tuur helemaal geen last van plankenkoorts. Hij deed vol enthousiasme mee en er viel zelfs wat ritme te bespeuren in zijn heupbewegingen.

Jasper was een beetje verlegen, zoals we hem ondertussen al wel kennen, maar deed toch heel goed mee. Vooral het gedeelte waarbij ze zelf ‘vuurwerk’ mogen spelen vond hij heel leuk. Al was het maar omdat ze dan heel snel mochten rondlopen.

De derde kleuterklas hadden een dansje rond ridders en prinsessen gemaakt omdat ze een paar weken voordien op bezoek zijn geweest in het kasteel van Gaasbeek. De ridders trachten op hun woeste paarden de harten van de prinsessen te stelen, maar het waren toch de meisjes die de show stalen.

Een historische dag vandaag. Mama heeft haar jongste, als laatste, het ouderlijk huis zien verlaten. Gelukkig stond hij een drietal uur later terug voor de deur. Als een echte kleuter.

Ze waren al een tweetal weken de dagen aan het aftellen -tot grote ergernis van mama-  en vandaag was het dan eindelijk zover. De eerste schooldag van het seizoen 2010-2011. Een halve dag weliswaar, maar ideaal als opwarmertje. De echte test volgt dus morgen.

Tuur was een beetje onder de indruk. Allemaal rondlopende kinderen, druk babbelende en zenuwachtige ouders en dan nog eens muziek er bovenop. Ook Jasper wist niet goed waarheen kijken. Jolien was echter al na pakweg 10 seconden niet meer te bespeuren, maar werd gelukkig even later gespot bij haar vriendinnen die ze toch wel een paar weken heeft moeten missen.

Toen de bel ging, gingen ze allemaal mooi in de rij staan, zonder traantjes. Nu ja, enkel mama was een beetje geëmotioneerd toen ze besefte dat ook Tuur de eerste grote stap in zijn schoolcarrière heeft gezet. Eens binnen in de klas stoof hij wel direct naar de hoek met het speelgoed en begon hij direct alles te inspecteren.

Tegen 11u mochten de ouders dan terug opdraven want de hele school had een kleine verrassing voorbereid. Het jaarthema van de school is ‘Geef me de ruimte’ en daarom werd er door elk kind een ballon (mét kaartje) opgelaten. Kijk dus maar goed of er geen in uw tuin beland is, er valt immers een prijs te winnen!

Het schooljaar dan toch. Vandaag zijn onze twee kleuters een dagje naar de grote speeltuin aan de Gavers in Geraardsbergen geweest. Moeke is de kapoentjes samen met Tuur aan school gaan afzetten en heeft er gewacht tot de bus vertrok. Ze heeft nog de nodige moeite met Tuur gehad, want die wou met alle geweld mee op de bus stappen: “Ik wil ook op de bus!” Tja jongen, nog een jaartje wachten en dan mag jij ook mee op schoolreis.

Voor de rest was het de voorbije dagen het weer er niet echt naar om binnen te zitten. Buiten de voetbal, waar ge toch stekezot wordt van die vuvuzela’s, is er toch geen bal op (no pun intended). Zaterdag zijn we nog naar het slotfeest van de dansclub van Jolien geweest. Jammer genoeg waren we net te laat voor haar dansje, maar daarna heeft ze haar schade ruimschoots kunnen inhalen op de kindershow.

En zondag zijn we dan weer gaan plonsen bij moeke en vake. Jolien en Jasper zijn als volleerde waterratten het zwembad nauwelijks uitgekomen. Bij Tuur was het iets minder, want die was eventjes kopje onder gegaan, hetgeen zijn enthousiasme voor roeibootjes, zwemvestjes en water in het algemeen fors deed afnemen. En papa, die ging er natuurlijk weer van uit dat één keer factor 10 op zijn schouders genoeg was om twee uurtjes zorgeloos te kunnen zwemmen, met twee (redelijk) pijnlijke schouders als gevolg.

Vorige vrijdag was het bij Jolien & Jasper schoolfeest. De ouders werden vanaf 17u uitgenodigd op een eetfestijn en daarna vergast op een paar leuke dansjes. Eerst kwamen de kleuters aan bod en nadien was er een soort vrij podium waar iedereen die dat wou zich voor een paar minuten de ‘ster op de dansvloer’ kon voelen.

Ik weet trouwens niet hoe dat bij de andere ouders zit, maar bij mijn weten werken de meeste mensen (minstens) tot 17u of zijn ze dan pas op weg naar huis. Met permissie van de baas dus wat vroeger vertrokken op het werk, ondertussen hopend dat de treinen deze keer eens wél op tijd zouden rijden.

Het weer was fantastisch, dus werd er voor gekozen om de dansjes buiten op de speelplaats te laten doorgaan. Op zich een goede keuze, maar met toch één minpuntje. Aangezien er niet echt een podium was, ontstond er toch een redelijk gedrum om de beste plaatsen vooraan te bemachtigen. Nadat iedereen dan eindelijk klaarstond met zijn (foto)camera of telefoon, kon de show beginnen…

Zondag heeft mama ook met haar ploeg aan een volleybal tornooitje deelgenomen. We zijn heel hard voor haar gaan supporteren, maar jammer genoeg hebben ze de finale net verloren. Spijtig, maar niet getreurd: de opvolging is verzekerd.

Een weekje er tussenuit kan deugd doen. Mama en onze twee oudste zwijntjes hebben er dus goed van geprofiteerd, vorige week. Om het geruzie ietwat binnen de perken te houden had mama een heus stempelsysteem op poten gezet. Zo werden er stempeltjes uitgedeeld wanneer ze flink opruimden, ze geen ruzie maakten of als ze flink aan tafel zaten terwijl er gegeten werd. En het moet gezegd, het grootste deel van de tijd leek het toch goed te werken. Ze waren maar wat fier wanneer ze 5 stempeltjes kregen, want dat betekende dat ze nog een extra sticker kregen. En iedereen zou toch alles voor een sticker doen, nee?

Jammer genoeg moest er af en toe toch wat stoom afgelaten worden, wat dan resulteerde in een dramatisch verminderde stempeltjesopbregst. Maar ja, de boog kan niet altijd gespannen staan zeker?

Gisteren was het trouwens nog vrij mooi weer en hebben ze er nog eens van geprofiteerd om (eventjes) buiten te spelen. Ze hebben dan tegelijkertijd de tijd genomen om de pitten van de pompoen (die mama gebruikt had om pompoensoep te maken) te planten in het gras. Wie weet hebben we volgend jaar dus een pompoentuin!

Jolien was ook al enkele dagen aan het aftellen en was deze morgen maar wat blij dat het eindelijk zover was. Hoewel het nog maar half zeven was toen ze opstond, wou ze quasi onmiddellijk haar kleren aandoen en naar school vertrekken. Lichte teleurstelling toen bleek dat ze toch nog een beetje moesten wachten en dat ze eerst nog wat moesten eten. Ze waren echter allebei zodanig opgefokt en zenuwachtig dat ze haast geen hap door hun keel gekregen hebben. Het enige wat hen interesseerde was hun nieuwe boekentas en waar ze hun sapje en koekje zouden stoppen.

Tegen 8u00 hadden ze zo al ongeveer honderd keer gevraagd of ze ‘nu eindelijk zouden vertrekken’, dus hebben we maar besloten om de schoentjes en jasjes aan te doen en naar school te fietsen. Gelukkig bleef de regen deze keer uit en kwamen we heelhuids op school aan. Daar stonden al heel wat papa’s en mama’s te wachten en liepen er al heel wat kinderen rond. Jolien en Jasper waren wel wat onder de indruk, maar dat veranderde snel toen ze een paar van hun klasgenootjes zagen. Bij het belsignaal hebben we bij een paar kleuters een paar traantjes gezien, maar zeker niet bij onze bengels. Die hadden er heel veel zin in en keken uit naar een dag vol plezier!

Het eten was er heel lekker en onze zwijntjes hebben er zich goed geamuseerd want er stond ook een springkasteel! Voor een schminkbeurt was er jammer genoeg te weinig tijd.

Over de dansjes zelf dan. Die waren, zoals iedereen wel zal beamen, fantastisch. Jasper was wel wat verlegen, maar Jolien ging volledig op in de Von Trapp-saga. Pure method-acting! Je zal misschien ook merken dat het stukje over Jasper nogal kort is, maar vlak voor hij begon te dansen, begon het batterijicoontje van de camera te pinken. Paniek! Daarom had ik voor de zekerheid maar een klein stukje van hem gefilmd zodat ik nog wat jus zou overhebben voor Jolien. Bleek uiteindelijk dat er nog meer dan genoeg jus inzat, d’oh!

We waren een beetje te vroeg op school, maar dat was niet zo erg. Na dat we Jolien haar fietsje hadden weggezet, hebben we een beetje door het raam van de klas gepiept om te zien welk speelgoed er allemaal lag. Het eerste wat er bij Jasper uitkwam: “Kijk, papa! Een pjompjoeter!.” Hmm, appel en boom, rinkelt er bij iemand een belletje?

 
Er waren nog twee andere nieuwe kindjes, maar de traantjes bleven toch grotendeels achterwege. Jasper ging zonder verpinken naar binnen, alsof hij nooit iets anders gekend heeft, gooide zijn rugzakje netjes in de bak en kroop direct achter de computer! Toen echter bleek dat deze niet aanstond, was zijn interesse snel weg en stortte hij zich op het andere speelgoed.

De juf zei ‘s avonds dat hij zich heel flink heeft gedragen. Benieuwd of dat de komende dagen ook zo zal blijven. Vanmorgen ging het in ieder geval ook weer probleemloos. Hij vindt het alleen jammer dat Jolien nu in de tweede kleuterklas zit en dus ergens anders moet gaan staan als de bel gaat. Bij haar loopt alles ook op rolletjes. Haar nieuwe juf is een hele lieve en ze hebben al veel leuke dingen gedaan

Vandaag was het opa- en oma-dag op school. Jolien keek er al een hele tijd naar uit, maar gisterenavond kwam plots het nieuws dat moemoe met haar benen omhoog, rillend van de koorts in bed lag en dus waarschijnlijk niet zou kunnen komen.  Jolien was wel een beetje teleurgesteld. Moeke was deze morgen wel van de partij en moest dus met de twee broertjes naar school om te kijken wat Jolien en haar vriendjes allemaal hadden voorbereid. Hopelijk komt er straks wat fotomateriaal op te staan, zo kan moemoe (en ook vava en vake) eens zien wat ze spijtig genoeg allemaal gemist heeft.

Edit: en ja hoor, de footjes zijn er…

Nu dat mama niet meer thuis is, moet Tuur natuurlijk met Jasper mee naar Tineke, de onthaalmoeder. Benieuwd of Jasper goed op zijn kleine broer zal passen. Hij zag het vanmorgen alleszins goed zitten. Het was wel vroeg opstaan, want mama moest op tijd vertrekken naar school!