Vakantie in Schonach

We zijn dan wel al sinds zondag terug, maar ik heb vandaag pas de tijd gevonden om een verslagje, samen met een aantal fotootjes, online te zwieren.

Na twee jaar geleden centraal Duitsland en vorig jaar Noord-Duitsland te hebben bezocht, leek het ons de logica zelve om dit jaar eens Zuid-Duitsland aan te doen. En wie Zuid-Duitsland zegt, die denkt natuurlijk aan de Bodensee, Garmisch-Partenkirchen, Berchtesgaden, maar ook – en vooral – aan het Zwarte Woud. En wil het nu potverdekke toch ne keer lukken dat wij nu net dààr naartoe zijn getrokken?

naar de foto’s…

Vakantie in Apen

Moin! (‘Hallo’ in het plattdüütsch)

We zijn nu toch al twee dagen terug van onze vakantie in Apen, dus wordt het stilaan tijd om eens een verslag uit te brengen. Dit lieflijke dorpje ligt in Oost-Friesland. Voor al diegenen die niet hebben opgelet in de lessen aardrijkskunde vroeger, dat ligt in Duitsland, maar grenst logischerwijs aan Friesland in Nederland. Een prachtig groene, vlakke streek, die zich uitermate leent tot fiets- en wandeltochten. Vandaar dat we ons voor de reis een fietskar hebben aangeschaft waarmee we onze fietsen konden meenemen.

Het appartement was heel knus en voorzien van alle comfort. De omgeving rond het huisje was voor onze zwijntjes ook zeer geschikt. Ze konden vrijelijk rondlopen zonder dat we ons al te veel zorgen moesten maken om rondrijdende wagens. Een schommel en twee zandbakken waren voldoende om hen bezig te houden.

Oost-Friesland is gelukkig meer dan wandelen en fietsen. Er valt ook heel wat anders te beleven: de kleine stadjes Leer en Emden met elk hun typische Altstadt. De vele molens (oude en nieuwe) en klapbruggen over de veenkanaaltjes. De Hanzestad Bremen (hoewel dat niet meer Oost-Friesland is, maar het lag toch binnen auto-bereik) en Wilhelmshaven (waar we met zijn allen in een echte duikboot hebben gezeten – die wel op het droge stond, maar kom). Het waddeneiland Langeoog met zijn mooie strand, harde kopwind (lastig met de fiets voor mama) en zeehonden. De scheefste toren ter wereld (schever dan die van Pisa) in Suurhusen waar je zeeziek wordt door enkel langs de toren heen te lopen. De fotogenieke vuurtoren in Pilsum. De toeristenval van Bad Zwischenahn (zeg dat meer eens 10x na elkaar zonder fout!), maar wel met een mooi meer. Enzoverder, enzoverder. Onze fotoboek over de reis is al volop in ontwikkeling. Hier krijgen jullie alvast een voorsmaakje!

naar de foto’s…

Vakantie in Glashütte

Sinds gisteren zijn we terug van onze twee weken durende vakantie in het verre Duitsland. Nu ja, hoop en al 500 km ver, dat valt dus toch nog mee. We zijn daar in de mooie streek rond het beruchte Teutoburgerwald terecht gekomen, op een 70-tal kilometer van Hannover. Papa zijn Duits was blijkbaar een beetje vastgeroest, maar we hebben dan uiteindelijk toch nog het sleuteltje van ons huisje kunnen bemachtigen. Huis en tuin gezien en goedgekeurd…

We zijn er heel veel dingen gaan bekijken, haast elke (namid)dag waren we op pad. Gelukkig moesten we nooit echt ver rijden om iets te kunnen gaan bekijken, dat was vorig jaar wel anders. We zijn naar veel mooie stadjes – met de obligate vakwerkhuizen – gaan kijken, maar ook andere dingen. We zijn zelfs gaan stappen in het grote kabouterbos (waar Jasper het huisje van een kabouter zonder wroeging tot moes trapte)! Het weer was er, laat ons zeggen, goed. Niet te warm, niet te koud. Af en toe zon, af en toe regen. Typisch Belgisch/Duits weer dus. Mama had misschien wat meer zon willen zien, maar de rest trok er zich niet te veel van aan. Tuur heeft trouwens zijn eerste tandje gekregen op reis! Knap he?

Volgend jaar terug? Wie weet? Bis bald!

naar de foto’s…