Xhoffraix
Vorig weekend zijn we naar haast aloude traditie terug een paar daagjes naar de Ardennen getrokken, meer bepaald naar een huis in het verre Xhoffraix (Malmédy). Negentien volwassenen en elf kinderen, dat beloofde vuurwerk, maar dat bleek uiteindelijk allemaal reuze mee te vallen. Er mocht dan wel geen twee meter sneeuw liggen zoals vorig jaar, de kinderen hebben zich helemaal kunnen uitleven. Het huis (en de tuin) was gelukkig meer dan groot genoeg dus kon iedereen toch min of meer van zijn rust genieten.
Hoewel, veel gerust hebben we daar toch niet. Zaterdag hebben we een heuse zoektocht naar een achtergelaten piratenschat gehouden. De kleine piraten moesten op zoek gaan naar aanwijzingen waar de piraat Joe Piller zijn schat eeuwen geleden had verstopt. Na enig speurwerk en heel wat stapwerk werd de buit eerlijk en vakkundig verdeeld. Daarna is papa nog een toertje gaan lopen in de Ardense bossen. Van het mooie uitzicht heeft hij zeker genoten. De vele steile hellingen waren dan weer nét iets minder. Na lekkere vol-au-vent, een saaie voetbalmatch en een gewonnen kwis was het tijd om in versneld tempo bedwaarts te gaan.
Zondag zijn we dan terug gaan wandelen. De wandeltocht viel iets langer uit dan verwacht, maar iedereen is heel erg flink geweest. Tuur en Jasper hebben heel goed gestapt. We hebben er zelfs het laatste officiële sneeuwhoopje van België gespot! Alleen de laatste helling was er voor hen beiden (en voor sommige anderen ook) wat te veel aan.
Maar toen was het jammer genoeg al tijd om terug naar huis te gaan. De zwijntjes wilden echter nog niet weg (niemand eigenlijk) en dus kwamen er wel wat traantjes aan te pas (“ik wi-hil nog nie-hiet naar hui-uis ga-haan!”). Aan alle mooie liedjes komt echter altijd wel een eind.
Recente reacties