Wateringen beach
Tante Lieve en ome Jack vonden dat het al veel te lang geleden was dat we nog eens bij hen waren komen logeren en dus zijn we vorig weekend terug maar eens de grens overgestoken naar het verre noorden. Nu, over het weer viel er echter absoluut niet te klagen want het was er minstens even warm als bij ons.
We kwamen er toe midden in de drukte van koninginnedag. Buiten een verdwaalde feestganger met de al even obligate als afzichtelijke oranje pet of boa-sjaal viel die feestdrukte in Den Haag en omstreken al bij al eigenlijk wel mee. ‘t Is te zeggen: we hebben er niet veel van gemerkt. Hetgeen we op TV zagen bevestigde echter wat alle Belgen al langer dan vandaag wisten: die keeskoppen zijn knet-ter-gek.
Terwijl al die feestvarkens de volgende dag met een kater van jewelste in bed lagen (wat wil je ook, met zo’n flutbier), dachten wij even te gaan profiteren van de stralende zon op het strand. Groot was onze verbazing toen we zagen dat we bijna de hele zandbak voor ons alleen hadden. Er stond echter ook een stevige wind, dus werd je getrakteerd op een gratis zandstraling. Maar door wat beschutting te zoeken achter een tentje viel het uiteindelijk nog mee. De zwijntjes zijn volledig los gegehen met typische strandactiviteiten zoals daar zijn: water uit de zee halen om 100 meter verder in een putje te gieten, zand in zee gooien om de opkomende vloed tegen te houden, gillend het water in en uit lopen toen dit laatste dreigde te mislukken en zo meer… Kortom, ze waren volledig meurg toen we terug thuis kwamen.
Recente reacties