Tante Lieve en ome Jack vonden dat het al veel te lang geleden was dat we nog eens bij hen waren komen logeren en dus zijn we vorig weekend terug maar eens de grens overgestoken naar het verre noorden. Nu, over het weer viel er echter absoluut niet te klagen want het was er minstens even warm als bij ons.

We kwamen er toe midden in de drukte van koninginnedag. Buiten een verdwaalde feestganger met de al even obligate als afzichtelijke oranje pet of boa-sjaal viel die feestdrukte in Den Haag en omstreken al bij al eigenlijk wel mee. ‘t Is te zeggen: we hebben er niet veel van gemerkt. Hetgeen we op TV zagen bevestigde echter wat alle Belgen al langer dan vandaag wisten: die keeskoppen zijn knet-ter-gek.

Terwijl al die feestvarkens de volgende dag met een kater van jewelste in bed lagen (wat wil je ook, met zo’n flutbier), dachten wij even te gaan profiteren van de stralende zon op het strand. Groot was onze verbazing toen we zagen dat we bijna de hele zandbak voor ons alleen hadden. Er stond echter ook een stevige wind, dus werd je getrakteerd op een gratis zandstraling. Maar door wat beschutting te zoeken achter een tentje viel het uiteindelijk nog mee. De zwijntjes zijn volledig los gegehen met typische strandactiviteiten zoals daar zijn: water uit de zee halen om 100 meter verder in een putje te gieten, zand in zee gooien om de opkomende vloed tegen  te houden, gillend het water in en uit lopen toen dit laatste dreigde te mislukken en zo meer… Kortom, ze waren volledig meurg toen we terug thuis kwamen.

Maandag hadden Jolien en Jasper een dagje vrijaf. Aangezien papa en mama moesten werken, diende er weer iemand op te draven om een nauwlettend oogje in het zeil te houden. Moemoe en moeke hadden er dan maar niet beter op gevonden om een dagje met hen naar zee te trekken.

Dat het niet zo’n mooi weer ging zijn, daar maalden ze niet echt om. Zolang het maar niet regende en ze op het strand konden spelen, was het al lang goed. Er werd een heel arsenaal aan strand-accessoires meegenomen, gaande van zeefjes in verschillende kleuren tot grote schuppen om enorm diepe putten mee te graven.

Regenen deed het dan misschien niet, maar waaien des te meer, dus was iedereen wel tevreden dat er ‘s middags een warm plekje gevonden werd om lekker te kunnen eten. Jasper had zo’n honger dat hij zowel spaghetti en frietjes moest hebben. Maar ook Jolien heeft haar buikje rond gegeten.

Na nog een hele namiddag geravot te hebben op het strand, werd de dag afgesloten met een pannenkoek om nadien naar huis terug te keren. Ik moet er geen tekeningetje bijmaken om te zeggen dat ze redelijk uitgeteld in hun bed werden gestopt… En ik denk dat de oma’s ook wel goed geslapen zullen hebben die nacht.

Zondagochtend waren we nog aan het twijfelen: “Zouden we wel gaan? Zou het wel droog blijven?”. Uiteindelijk hebben we dan toch maar beslist om het lot te tarten en op een min of meer zonnige zondagnamiddag naar het zandsculptuurfestival in Blankenberge te trekken. Het thema was dit jaar immers extra aanlokkelijk: “Pirateneiland” !

Zelfs voor een namiddaguitstapje moet er heel wat meegesleurd worden: buggy’s, pampers, sapjes, koekjes, fruit, water, extra trui (in geval van), paraplu’s (je weet toch maar nooit) en klaargemaakte sandwiches voor tijdens de terugtocht. Na iets meer dan een uurtje stonden we al voor de poorten van het hol der verderf.

De zandsculpturen vielen wel mee. Ze waren heel knap gemaakt en sommigen waren ronduit indrukwekkend. Toch had je het gevoel dat als je één zo’n piraat gezien had, je ze allemaal had gezien. Van de vooropgestelde twee uur om alles te zien kwam dus niets terecht en na drie kwartier waren we al helemaal rond. Jolien en Jasper zijn dan wat los gegehen op het springkasteel terwijl Tuur zijn eigen sculptuurtje maakte.

Daarna zijn we naar het strand getrokken om een beetje in het zand te spelen. Spijtig genoeg was het laag water, dus mochten we om de vijf minuten op trektocht naar de waterlijn om terug het emmertje met water te vullen voor het onwaarschijnlijk grote (en natte) zandkasteel dat Jolien aan het maken was. Iedereen heeft er zich reuze geamuseerd. Alleen jammer dat op de terugtocht een eenzame mobilhome vond dat het verkeer richting binnenland net iets té vlot ging en zich dus spontaan in de vangrails boorde met wat vertraging tot gevolg.

We zijn net terug van een weekendje Nederland. Voor Jasper was het bij momenten niet zo leuk omdat hij nogal veel last heeft van aften voor het ogenblik. Maar hij heeft zich net als iedereen toch beestig geamuseerd!

We waren een beetje met een bang hart vertrokken omdat we wat vreesden voor slecht weer. Niets van dit alles! Zaterdag was het schitterend weer, zonder één wolkje aan de lucht. Zondag namiddag was het iets minder, maar we hebben alleszins geen druppel regen gezien!

Zaterdag zijn we naar een kinderboerderij geweest en daar hebben de zwijntjes hun hart kunnen ophalen met hun soortgenoten. Ze hebben er ook de kleine geitjes flesjes mogen geven en dat vonden ze reuzeleuk! Zondag zijn we schelpjes gaan rapen op het strand, maar het was er wel wat frisjes, zeker in het water! Brrr! ‘s Avonds, voor de terugreis, hebben we dan lekkere pannenkoeken gegeten… Mjam!

Jasper (en de grote zus ook) kijkt ook al reikhalzend uit naar morgen, want dan is zijn eerste schooldag!

Ook dit jaar zijn we met heel de familie weer naar zee getrokken. We hadden voor de zekerheid ook een beetje goed weer geboekt, en zowaar, dat was nog gelukt ook! We waren nog maar net aangekomen en Jolien en Jasper waren al bijna niet meer te houden toen ze de mini-duin voor het huisje zagen. Je kan hun reactie al inbeelden toen ze op het strand zelf toekwamen!

We hebben er heel wat gedaan: karaoke (met moeke en vake in een glansrol), eeen strandwandeling(etje) met petanque, een heuse wandelzoektocht (amai m’n voeten), een denderende kwis en tussendoor heel veel buiten spelen. Dat kon gerust want het was fantastisch weer.

Zondagavond hadden we wel wat last van de file bij het naar huis rijden, maar al bij al waren we nog op een aanvaardbaar uur thuis. Moe maar tevreden…

EDIT: er is toevallig nog een filmpje verschenen…

[There is a video that cannot be displayed in this feed. Visit the blog entry to see the video.]

Vorig weekend zijn we weer eens naar Nederland getrokken. Blijkbaar was dat ook al een tijdje geleden, want voor Tuur was het de eerste keer. We wilden de kleintjes natuurlijk geen ganse dag binnen houden, dus zijn we zaterdag naar de dierentuin geweest. Dat was héél leuk: we hebben veel mooie diertjes gezien en heel veel gestapt. We hebben ook Bokito gezien, die ‘stoute‘ gorilla. Zo stoer zag hij er nu niet meer uit hoor (hoewel).

Zondag zijn we dan naar zee geweest. Het weer was wel niet zo heel goed, maar Jolien heeft toch eventjes met de voetjes in het koude water geweest. Het was misschien wel een beetje té koud, dus is ze maar overgeschakeld naar schelpjes rapen. Jasper vond het heel leuk om alle zandtorentjes die ome Jack gemaakt had snel met terug met de grond gelijk te maken…

Hehe, we zijn net terug van een weekendje Oostduinkerke met de hele familie. Wat zijn we moe! Normaal moesten we vrijdag al oprijden, maar we waren zó moe, dat we uiteindelijk pas zaterdag morgen zijn vertrokken.

In de voormiddag was het nog heel slecht weer, maar ‘s namiddags stopte het gelukkig met regenen en zijn we een eerste keer naar het strand geweest. Daar hebben de (grote) kindjes met de vliegertjes gespeeld. Wij hebben dan maar een beetje in het zand gespeeld. Er was ook een zoektocht waarbij de hoofdprijs een emmer sangria was, leuk he?

Zaterdagavond lagen wij al lekker te slapen, maar dan heeft iedereen zijn hersens gepijnigd in de grote kwis. En vake kende aleens het liedje van Indiana Jones niet meer! Foei, ZO’N gat in uw cultuur!

Zondag zijn we dan nog eens van het zonnetje gaan profiteren en zijn we héél veel schelpjes gaan rapen op het strand. Ik heb ze daarna met Julie gewassen en ga ze morgen meenemen naar school om aan de juf te tonen. Tegen dan was ik ook al veel minder bang van de poes die in de struiken rond het huisje woonde.

Maar nu gaan we slapen!

Alle andere fotootjes vind je hier.