En, goed geslapen?

Het was weer eens een nachtje wel…

21u45: Tuur ligt wakker in zijn bed te jammeren. Wanneer we hem er uit halen blijkt dat hij 39° koorts heeft. Perdolan to the rescue…
22u45: We kruipen onder de wol en zieke Tuur mag mee in ons bed. Tegen dan is hij echter terug redelijk actief en vindt hij het maar wat leuk om voortdurend op mijn rug of arm te kloppen: “Wakker blijven, he papa!”
23u35: Moe maar vooral moegetergd leggen we Tuur gewoon terug in zijn bed. Zonder protest. Hmm, dat hadden we dus sneller mogen doen.
00u35: “Mamaaaa, mamaaaa”. Als Jasper zo begint te roepen, weten we meestal wel hoe laat het is. En inderdaad, een ongelukje in zijn slaap. Eigenlijk onze fout, want we waren vergeten hem op het toilet te zetten voor we gingen slapen. Alle lakens eraf, natte pyjama uit, een beetje wassen, nieuwe pyjama aan en hup, bij mama en papa in bed.
02u15: Jasper terug wakker en hij heeft dorst.
03u30 (schatting, want toch redelijk slaapdronken): Wakker geworden van nogal luide borrelende geluiden uit Jasper zijn buik. Hem nog net op tijd uit het bed kunnen hijsen, maar gelukkig heeft hij het meeste kunnen binnenhouden. Toch was ons hoeslaken een beetje nat. Laken eraf, een vers erop. Natte pyjama uit, nieuwe pyjama aan (een geluk dat de was net gedaan was). Daarenboven heeft hij ook koorts. Iets minder dan Tuur, maar toch. Gelukkig stond de Perdolan naast het bed. Nu maar hopen dat hij dat ook binnenhoudt.
04u00: Rond deze tijd ben ik ook weer wakker geworden, maar ik kan me begod niet meer herinneren waarvoor… ‘k Herrinner me wel dat ik nog gezucht heb: “Laat mij nu toch eens slapen!”.
07u15: Verdorie, overslapen! En blijkt dat Jolien óók nog bij ons in bed is gekropen.

Iedereen maakt wel eens zo’n nacht mee als je kinderen hebt, maar al te vaak moeten ze daar toch niet meer mee afkomen hoor!