Het laatste nieuws...

Technopolis

Vorige week zaterdag was het terug Jolientjesdag. Moeke had zichzelf voorgenomen om eens educatief uit de hoek te komen en dus had ze een dagje Technopolis ingepland.

Zelf waren we er niet bij, dus echt veel kunnen we er niet over kwijt. Maar dat ze na een paar dagen er nog steeds over bezig is, lijkt me wel een teken te zijn dat ze het nogal plezant gevonden heeft. En aan de foto’s te zien was het inderdaad heel plezierig! Zo heeft ze onder andere een vliegtuig laten crashen, geracet tegen een skelet, kilometers gelopen op de loopband en als een echte brandweerman langs een brandweerpaal naar beneden gegleden.

naar de foto’s…

De Kempervennen

Deze week zijn we voor een korte midweekvakantie eventjes de grens met de noorderburen overgestoken. De fietsen gingen ook mee, dus mochten we ons eenwielig karretje er nog eens aanhangen. Het duurde even eer we terug doorhadden hoe we de fietsen secuur moesten vastmaken, maar we konden al snel op weg. Gelukkig had Billie besloten om die ochtend haar hoofd aan en door het venster te steken. Anders mochten we in het midden van de week misschien al terugkeren.

De volgende dag was het stralend weer. In de voormiddag zijn we eerst naar de kinderboerderij geweest waar Jasper zijn hartje weer kon ophalen want er waren heel wat geitjes om mee te spelen. We hadden ons trouwens ook voorgenomen om Jasper te leren fietsen zonder zijwieltjes deze vakantie, dus hebben we hem de hele voormiddag op zijn fietsje gezet. Niet gemakkelijk om daar de hele tijd naast te lopen om hem vast te houden.

‘s Namiddags hebben we een korte fietstocht gemaakt. Jammer genoeg waren we, ondanks een kaart van de omgeving al snel de weg kwijt, maar uiteindelijk zijn we zonder al te veel ongelukken (maar wel met een stevige kopwind) terug thuis geraakt. Jolien heeft de hele rit zonder veel morren uitgereden, daar kunnen we alleen maar fier over zijn. Jasper en Tuur daarentegen zaten in de fietskar, gezellig ruzie makend. Uiteindelijk werden ze daar zelf zò moe van dat ze er van in slaap vielen.

Woensdagvoormiddag gingen de zwijntjes buiten even wat hout sprokkelen voor de open haard. Groot was onze verbazing echter toen we plots Jasper voorbij zagen rijden, op twee wieltjes. Meneer had zichzelf eventjes leren fietsen!

Daarna zijn we voor de eerste keer naar het zwembad getrokken. Eerst in de kleine, dan in de grote, donkere schuifaf en als klap op de vuurpijl de wildwaterbaan. Dat vonden ze zodanig geweldig dat we hier wel 10 keer zijn in gegaan. Tuur was in het begin nog wat angstig, maar nadat hij een eerste keer van de glijbaan gegaan was (samen met papa), smolt die angst weg als sneeuw voor de zon. En het kolkende water van de wildwaterbaan vond hij al helemaal de max.

Donderdag zijn we in de voormiddag nog eventjes gaan minigolfen. Makkelijker gezegd dan gedaan, maar de zwijntjes hebben zich toch goed geamuseerd. Hier en daar hebben we wel een oogje moeten toeknijpen toen een balletje een klein beetje in de goede richting werd geduwd. In de namiddag zijn we dan nog maar eens gaan zwemmen, kwestie van te zien of het water in de wildwaterbaan nog steeds zo wild was.

Een geslaagde vakantie die naar meer smaakt!

naar de foto’s…

Hier is Billie

All right, OK. Met enige vertraging zijn hier dan de eerste fotootjes van Billie.

Op maandag waren we alles nog aan het inpakken en klaarzetten om op een korte midweek vakantie te vertrekken (later meer hierover), toen we plots telefoon kregen van nonkel Bram. Verdacht vroeg naar zijn doen, dus ging er in het achterhoofd al ergens een licht aan en ja hoor: Billie vond dat het tijd was om het knusse, maar krappe plekje in de buik van mama om te ruilen voor een wat ruimer optrekje. We konden wel niet onmiddelllijk naar het ziekenhuis racen, want tante Katrien moest eerst nog een beetje uitrusten. Zo een nachtje doordoen kruipt immers nogal in de kleren. Dit gaf ons gelukkig nog de tijd om eerst verder in te pakken.

‘s Namiddags zijn we hen dan gaan bezoeken en tegen dan konden de zwijntjes toch al half de naam van hun nieuwe nichtje onthouden. Ze waren wel behoorlijk onder de indruk van dat kleine opdondertje dat daar plots uit de lucht kwam gevallen. Jasper was nogal onwennig en durfde haar zelfs nauwelijks aanraken. Gelukkig maakten de lekstokken die klaarstonden de tongen toch al wat losser (no pun intended).

naar de foto’s…

 Tags: ,  Reageer

Xhoffraix

Vorig weekend zijn we naar haast aloude traditie terug een paar daagjes naar de Ardennen getrokken, meer bepaald naar een huis in het verre Xhoffraix (Malmédy). Negentien volwassenen en elf kinderen, dat beloofde vuurwerk, maar dat bleek uiteindelijk allemaal reuze mee te vallen. Er mocht dan wel geen twee meter sneeuw liggen zoals vorig jaar, de kinderen hebben zich helemaal kunnen uitleven. Het huis (en de tuin) was gelukkig meer dan groot genoeg dus kon iedereen toch min of meer van zijn rust genieten.

Hoewel, veel gerust hebben we daar toch niet. Zaterdag hebben we een heuse zoektocht naar een achtergelaten piratenschat gehouden. De kleine piraten moesten op zoek gaan naar aanwijzingen waar de piraat Joe Piller zijn schat eeuwen geleden had verstopt. Na enig speurwerk en heel wat stapwerk werd de buit eerlijk en vakkundig verdeeld. Daarna is papa nog een toertje gaan lopen in de Ardense bossen. Van het mooie uitzicht heeft hij zeker genoten. De vele steile hellingen waren dan weer nét iets minder. Na lekkere vol-au-vent, een saaie voetbalmatch en een gewonnen kwis was het tijd om in versneld tempo bedwaarts te gaan.

Zondag zijn we dan terug gaan wandelen. De wandeltocht viel iets langer uit dan verwacht, maar iedereen is heel erg flink geweest. Tuur en Jasper hebben heel goed gestapt. We hebben er zelfs het laatste officiële sneeuwhoopje van België gespot! Alleen de laatste helling was er voor hen beiden (en voor sommige anderen ook) wat te veel aan.

Maar toen was het jammer genoeg al tijd om terug naar huis te gaan. De zwijntjes wilden echter nog niet weg (niemand eigenlijk) en dus kwamen er wel wat traantjes aan te pas (“ik wi-hil nog nie-hiet naar hui-uis ga-haan!”). Aan alle mooie liedjes komt echter altijd wel een eind.

naar de foto’s…

 Tags:  1 reactie

Verjaardag Jolien

Zo, de voorbije twee zaterdagen is Jolien haar zesde verjaardag duchtig en uitgebreid gevierd geweest. Vorige week was de familie aan de beurt. Er werd gesmuld van de heerlijke K3-taart en het stoofvlees dat mama klaargemaakt had. De pakjes werden uitgepakt en goedgekeurd!

Deze zaterdag mochten dan de klasgenootjes meevieren. Er hadden op voorhand negen kindjes gezegd dat ze gingen komen. Groot was onze verbazing echter toen er op het moment zelf nog vijf extra opdoken. Help! Het lokaal rampenplan werd afgekondigd, extra stoelen werden aangesleept en in zeven haasten werd nog een extra stapel pannenkoeken gebakken. Gelukkig was het droog weer en konden we de belhamels regelmatig naar buiten sturen, anders zouden we gewoon stapelgek zijn geworden. In de tuin moesten we de ze wel regelmatig weghouden van de vijver. We hadden er nog even aan gedacht om het rooster er tijdelijk terug op te leggen, maar we gingen er van uit dat ze er wel uit zouden blijven. En als we ze genoeg bezig hielden, dan zouden ze er sowieso niet te veel aandacht voor hebben.

De drie uurtjes zijn voorbij gevlogen (‘k heb zelfs nauwelijks de tijd gehad om foto’s te nemen). Al gauw stonden de eerste ouders dus in de tuin om hun kleuters terug op te halen. En natuurlijk moest er net op dat moment ene in de vijver vallen. Op zijn hurken proberen een steen te pakken in de vijver, evenwicht verloren en languit in het water. Na drie seconden spartelen konden we hem als een verzopen kieken uit het water hijsen. Goed geschrokken, maar zonder schade. Gelukkig pasten de kleertjes van Jasper hem nog min of meer… :-)

naar de foto’s…